Program

zajęć z gimnastyki korekcyjno - kompensacyjnej.

 

 

Autor
mgr Anna Kopowska

 

Prowadzący : mgr Anna Kopowska – nauczyciel korekty w SP. nr 18 czwarty

rok   pracy, gimnastykę korekcyjną prowadzę od 1 IX 1988 r.

 

Olsztyn 22 XII 2001

 

kwalifikacje: - studia podyplomowe wychowanie zdrowotne i rehabilitacja wad postawy

 

                    - warsztaty metodyczne z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej

 

-  kurs z zakresu gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej

 

 

 - warsztaty w zakresie gimnastyki korekcyjno – kompensacyjnej

  „ Program usprawniania korekcyjnego”.

I. Program opracowany dla dzieci

 

I    poziom trzy letnie dzieci

 

II  poziom cztero letnie dzieci

 

III poziom pięcio letnie dzieci

 

IV poziom sześcio letnie dzieci

 

1) Miejskie Przedszkole nr 14 w dzielnicy Dajtki, ul. Kłosowa 23a

 

2) Miejsce prowadzenia-salka gimnastyczna

 

                                    

3) Wyposażenie salki:  Przyrządy:

 drabinki gimnastyczne

                                     ławki gimnastyczne duże i małe

 

                                     Przybory:  

       materace gimnastyczne

                                     piłki gumowe małe

                                     piłki gumowe duże (antypiłki)

                                     piłeczki z gąbki

                                     kocyki

                                     laski gimnastyczne

                                     narty

                                     krążki

       kółka do rzutu

                                     woreczki

                                     rurki do dmuchania

 

Gimnastyczny tor przeszkód z elementów składanych

 

4) Częstotliwość : Prowadzenie zajęć w grupach wiekowych I-II, III-IV, V-VI    dwa razy w tygodniu.

 

5) Czas trwania: 30 minut

 

6) położenie lokalne : w otoczeniu przedszkola znajduje się szkoła podstawowa, gimnazjum, boisko szkolne, ogródek, tereny leśne.

II. Charakterystyka dzieci uczęszczających na zajęcia G-K.

 

W zajęciach uczestniczą chłopcy i dziewczęta w wieku 3, 4, 5, 6 lat.

Większość dzieci objętych KG po przebadaniu i zakwalifikowaniu  na te zajęcia stanowią pięcia i sześciu łatki.

Młodsze dzieci jak i starsze wykazują się dużą ruchliwością, aktywnością i chęcią uczestnictwa w zajęciach ruchowych jaką jest gimnastyka korekcyjna.

U młodszych dzieci obserwuje się jeszcze dużo nieskoordynowanych ruchów, dużo przyrządów, płytki oddechowe.

Dzieci nie są jeszcze zdolne do długiego wysiłku nie potrzebują skupiać uwagi przez dłuższy czas. Należy ze względu na giętki i elastyczny kościec podatny na odkształcenia stopniować zajęcia zabawowe pod względem trudności i unikać statyki. Często uatrakcyjniać ćwiczenia lub zabawę wprowadzając elementy naśladowcze w sposób ułatwiający im kształtowanie nawyku prawidłowej postawy ciała.

Dzieci te często odpoczywają tak po zabawie jak i ćwiczeniach.

Chętnie wykonują ćwiczenia oddechowe przy muzyce i zamkniętych oknach.

Starsze dzieci wykazują się ruchami sprawniejszymi mniej jest przykurczów,                                                        za to dominują przykurcze w większości barkowe. Łatwiejsze ćwiczenia wykonują prawidłowo, koordynacja ruchowa jest lepsza u dziewcząt   niż chłopców. Zabawy sprawiają im dużą radość, chętnie słuchają poleceń nauczyciela w których mają rywalizować. W zabawach i ćwiczeniach zauważa się troskę o własną autokorekcję i bezpieczeństwo. Manipulując różnymi przyborami wykazują własną pomysłowość. Większość dzieci posiada  dobrą siłę mięśniową nóg słabą obręczy barkowej. Mają dobrze opanowane ruchy utylitarne przydatne w codziennym życiu. Są spostrzegawcze potrafią wytłumaczyć, wyjaśnić, dlaczego, po co  wykonują dane ćwiczenie. Chętnie uczestniczą w zabawach o charakterze rzutnych z elementami równowagi.

Wszystkie dzieci wykazują prawidłowy rozwój psycho-fizyczny. Nie zauważa się odchyleń od tego rozwoju. Najczęstszymi wadami tego wieku są: plecy okrągłe, okrągło-wklęsłe, koślawość kolana i pięt, stopy wiotkie, chód gołębi (przywodzenie stóp), klatka piersiowa szewska lejkowata. W prowadzonych testach wśród dzieci starszych widoczne są: słabe mięśnie brzuszne, mięśnie grzbietu.

                                  

III.            Cele gimnastyki korekcyjnej

 

-          prawidłowa postawa jako wyraz zdrowia fizycznego.

-           Korygowanie zaburzeń statyki ciała oraz przeciwdziałanie ich utrwalaniu i pogłębianiu się wyrównywaniu się zaburzeń w rozwoju motorycznym zapobiegania powstawania zaburzeń statyki ciała oraz wyrównywania niedoboru ruchu u dzieci z odchyleniami w stanie zdrowia lub rozwoju.          

Zadania gimnastyki korekcyjnej.

1.                 Uświadomienie dziecku jego defektu i konsekwencji-wyeliminowanie ewentualnych zahamowań psychicznych i fizycznych spowodowanych uczestnictwem w zajęciach korekcyjnych, pogadanki indywidualne i zespołowe.

2.                 Uświadomienie rodzicom przyczyn i skutków wad postawy oraz wskazania i przeciwwskazania w formie pogadanek indywidualnych i zespołowych.

3.                 Wyrabianie u dziecka nawyku prawidłowej postawy:

-wyrabianie u dziecka nawyku prawidłowej postawy ciała we wszystkich sytuacjach i czynnościach dnia codziennego

-harmonijny rozwój fizyczny poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia ogólnorozwojowe oraz wzmożenia wydolności i sprawności fizyczno-ruchowej.

-nauka umiejętności skorygowania wady przez przyswojenie korekcji lokalnych potem globalnych oraz rozwiązywania grup mięśni przykurczowych i wzmocnienie osłabionych.

-wyrabianie wytrzymałości posturalnej tj. zdolności do długotrwałego utrzymywania skorygowanej postawy poprzez ćwiczenia

-nauka prawidłowego oddychania w czasie wykonywania ćwiczeń w celu zwiększenia pojemności życiowej płuc oraz wydolności i sprawności układu oddychania.

-wdrażanie do reakcji ruchowej uwzględniając elementy profilaktyki i korekcji zaburzeń.

4.        Opanowanie przez dziecko i jego środowisko opiekuńcze wiedzy i umiejętności dotyczących spraw jego zdrowia związanych z daną wadą.

5.       Kontrola postawy ciała dziecka -wrzesień, czerwiec.

6.                 Higiena dnia dziecka-wskazania i przeciwwskazania. Elementy 24 godzinnego systemu przeciwdziałania wadom postawy.

7.                 Prowadzenie zajęć instruktażowych dla rodziców- zestawy ćwiczeń domowych.

8.                 Wykrywanie wad postawy i organizowanie zespołów gimnastyki korekcyjnej dla tych dzieci.

9.                 Przekazywanie na bieżąco informacji o stanie zdrowia i postępach dziecka

IV. Procedury osiągania celów.

1.     Ogólne założenia postępowania korekcyjnego.

Zadania szczegółowe dla poszczególnych wad:

a)     Plecy okrągłe ( kifoza- wygięcia kręgosłupa w odcinku piersiowym lub krzyżowym)

-pogłębianie kifozy piersiowej- jej wynikiem jest zaburzenie równowagi mięśniowej.

 

cechy wady: osłabienie i rozciągnięcie mięśni grzbietu, przykurcze mięśni piersiowych wysunięte do przodu głowy i barków, zmniejszenie przodopochylenia miednicy, kolana i łokcie w pozycji lekkiego zgięcia.

Zaburzenie i zmniejszenie sprawności układu oddechowego i krążenia.

 

cel ćwiczeń: Zwiększenie ruchomości kręgosłupa, wzmocnienie mięśni karku przy cofniętej głowie, wzmocnienie mięśni grzbietu oraz mięśni ustalających łopatki, wzmacnianie zginaczy uda, rozciągnięcie mięśni piersiowych i mięśni prostujących uda, ćwiczenia oddechowe.

 

Pozycje stosowane: w odciążeniu i izolowaniu antykifotyczne, przy stabilizacji odcinka lędźwiowego, nie stosować pozycji pionowych, uwypuklać klatkę piersiową.

Przeciwwskazania: skłony w przód, podpory przodem o rękach wyprostowanych, krążenia ramion w przód.

b)  Plecy wklęsłe- kręgosłup na całej długości jest silnie uwypuklony (hiperlodoza), miednica ustawiona niemal poziomo, silnie uwypuklony ku przodowi kręgosłup lędźwiowy wykazuje duże zmiany

spowodowane przykurczami prostownika grzbietu, wiązadeł odcinka lędźwiowego

cechy wady: Zwiększona lordoza lędźwiowa, wysunięty do przodu brzuch, klatka piersiowa i piersiowy odcinek kręgosłupa mogą być nieco spłaszczone lub pozostawać w normie. Miednica ma zwiększone przodopochylenie.

Mięśnie brzucha, pośladkowe wielkie oraz zginacze stawu kolanowego są osłabione. Natomiast nadmiernie napięte są mięśnie grzbietu w odcinku lędźwiowym i zginacze stawu biodrowego.

Cel ćwiczenia: Przywrócenie prawidłowych stosunków anatomicznych w obrębie stawu biodrowego. Wzmocnienie mięśni brzucha mięśni pośladkowych  wielkich, zginaczy stawu kolanowego. Rozluźnienie mięśni grzbietu w odcinku lędźwiowym, zginaczy stawu biodrowego, rozciągnięcie mięśni zginaczy uda i mięśni odcinka lędźwiowego kręgosłupa utrzymanie prawidłowej ruchomości kręgosłupa.

Pozycje stosowane: zapewnić właściwe ustawienie odcinka piersiowego, przy korekcji uwzględnić zrównoważenie przednio-tylne w stosunku do płaszczyzny przednio-czołowej przechodzącej przez stawy skokowe.

Przeciwwskazania: unikać pozycji  zwiększającej lordozę lędźwiową nie uprawiać gimnastyki artystycznej, mostków kołyski na brzuchu.

c) Plecy okrągło-wklęsłe: kifoza piersiowa i  lordoza lędźwiowa nadmiernie powiększona.

cechy wady: głowa i barki są wysunięte do przodu. Kręgosłup w odcinku piersiowym wykazuje zwiększenie się wygięcia ku tyłowi, a klatka piersiowa ulega zapadnięciu. W odcinku lędźwiowym kręgosłup wygina się  przesadnie ku przodowi powodując uwypuklenie brzucha.

Cel ćwiczeń: Zwiększenie ruchomości kręgosłupa w poszczególnych odcinkach, rozciągnięcie skróconych mięśni w obrębie klatki piersiowej,

w obrębie miednicy i lędźwi mięśni prostowników grzbietu odcinka lędźwiowego i zginaczy stawu biodrowego. Wzmocnienie mięśni rozciągniętych tzn.: mięśni grzbietu odcinka piersiowego i mięśni karku, mięśni prostych  i skośnych brzucha oraz prostowników stawu biodrowego.

Pozycje stosowane: stabilizujące odcinkowo kręgosłup.

Przeciwwskazania: Unikać pozycji lordozujących i kifotycznych.

d)  Plecy płaskie -kifoza i lordoza  w kręgosłupie są spłaszczone.

Cechy wady: głowa jest lekko wysunięta do przodu barki silnie ściągnięte do tyłu, klatka piersiowa uwypuklona.

zwiększanie przodopochylenia miednicy i ukształtowanie prawidłowej lordozy, zwiększanie ruchomości kręgosłupa, prawidłowe ustawienie kifozy. Zalecane ćwiczenia kifozytujące i lordozujące, ogólne wszechstronne wzmocnienie mięśni grzbietu, brzucha, mięśni pośladkowych.

Przeciwwskazania: unikać siadów: niskich, prostych, skrzyżnych, nie stosować ćwiczeń elongacyjnych i zwisów.

 e) Boczne skrzywienia kręgosłupa (skolioza).

Skrzywiony kręgosłup tworzy wygięcie wypukłością w prawą lub lewą stronę w odcinku piersiowym, lędźwiowym lub lędźwiowo-piersiowym. Przyczyną tej wady może być nierównomierny rozwój somatyczny układów mięśni grzbietu. Czynnikami powodującymi zaburzenia rozwoju somatycznego układu mięśni grzbietu są:

- niedbała postawa przy siedzeniu, czytaniu, pisaniu,

- noszenie ciężarów po jednej stronie ( teczki, książki)

- jednostronne, długotrwałe zajęcia.

Cel ćwiczeń:

-zatrzymanie postępu skrzywienia ( skoliozy funkcjonalne I°, II°- w przedziale kąta skrzywienia od 30° do 60° i zmianami kostnymi.

-usunięcie skrzywienia lub jego zmniejszenie

-utrzymanie osiągniętych wyników

-ćwiczenia na usunięcie przykurczów wiązadeł i mięśni zwłaszcza w obrębie grzbietu i miednicy

- ćwiczenia na zrównoważenie sił układu mięśniowego

- ćwiczenia poprawiające wydolność fizyczną

-ćwiczenia wyrabiające nawyk i odruch prawidłowej postawy ciała we wszystkich pozycjach

- ćwiczenia poprawiające wydolność układu krążeniowo- oddechowego

- wzmocnienie mięśni przykręgosłupowych

- wzmocnienie mięśni grzbietu, mięśni pośladkowych i brzucha

Zaleca się stosowanie pozycji niskich i izolowanych, ćwiczenia w wodzie (pływanie żabką ), ćwiczenia symetryczne i asymetryczne, jazdę na rowerze po powierzchni płaskiej.

Przeciwwskazania: nie stosować skoków, dźwigania, przewrotów w przód, nadmiernych skłonów w przód,( należy je zastąpić opadami), mostków, długotrwałych marszów.

Przy wykonywaniu wszystkich ćwiczeń należy dążyć do wyciągnięcia się  (elongacji) dziecka, napięcia mięśni posturalnych po uprzednim skorygowaniu postawy

f)   Zniekształcenia klatki piersiowej.

     -klatka lejkowata (szewska)- powstaje w wyniku wrodzonego zaburzenia rozwoju przepony lub nieproporcjonalnego rozrostu chrząstek żebrowych w stosunku do jego elementów.

     Cel ćwiczeń: stosować ćwiczenia :

-          ogólnorozwojowe ( oddziaływać na cały narząd ruchu zwiększać ruchomość w stawach bocznych i stawach kręgosłupa. Wzmacniać mięśnie posturalne i rozciągać boki klatki piersiowej.

-          oddechowe mają zwiększyć pojemność życiową płuc, wzmocnić mięśnie oddechowe, zwiększyć ruchomość klatki piersiowej.

Pozycje stosowane: kształtować piersiowy tor oddychania, rozciągać wszechstronnie mięśnie klatki piersiowej. Akcentować fazę wdechu, wdech wspomagać pracą ramion o kierunku przodem w górę wdech, bokiem w dół wydech.

     -klatka piersiowa kurza- cechuje zniekształcenie mostka, który tworzy silne uwypuklenie do przodu na kształt dzioba łodzi.

Cel ćwiczeń : stosować ćwiczenia :

-          ogólnorozwojowe, podobnie jak w klatce szewskiej. Rozciąganie boków klatki piersiowej i dolnych łuków żeber poprzez wzmocnienie mięśni skośnych brzucha.

-          specjalne (oddechowe)-akcentować fazę wydechu. Wdech wspomagać pracą ramion o kierunku bokiem w górę, wdech przodem w dół wydech.

-          specjalne ( o charakterze wytrzymałościowym)

-          wysiłek wytrzymałościowy wpływa na usprawnienie funkcji narządów wewnętrznych ( układ krążenia, oddychania, termoregulacji, metabolizm tkankowy.

 

Pozycje stosowane: stosować w klatce lejkowatej i kurzej, intensywne ćwiczenia - biegi, skoki, rzuty, tory przeszkód, czworakowanie w formie zabaw i gier.

g) Wady kończyn dolnych:

a) kolana koślawe

b) kolana szpotawe

c) stopa płaska

d) stopa płasko-koślawa

Zniekształcenia kończyn dolnych pogarszają statykę ciała i zmniejszają postawę. Są wadami wrodzonymi lub powstają w wyniku asymetrii wyższej położonych odcinków ciała, przeciążeń pracą statyczną.

ad. a) : Kolana koślawe : skierowane do wewnątrz  przyśrodkowo, uda do  podudzia tworzą   kształt litery X. Kostki wewnętrzne oddalone są od siebie ponad 5 cm . Koślawości kolan towarzyszy koślawe ustawienie stóp.

Cel ćwiczeń: wzmocnienie głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego, mięśnia krawieckiego, mięśnia smukłego, półścięgnistego, półbłoniastego, pasma biodrowo - piszczelowego. Zaleca się naukę poprawnego stania i chodu. 

Pozycje stosowane: nauka prawidłowego stania i chodu. Rozluźnienie i rozciągnięcie  mięśni skróconych tzn. mięśnia dwugłowego  uda i pasma biodrowo -piszczelowego.

Stosować ćwiczenia odciążające stawy kolanowe. Zwalczać istniejące płaskostopie ( stosując obcas Thomasa ), większość ćwiczeń prowadzić przy wyprostowanych kolanach, w pozycji siedzącej i leżącej. Stosować ćwiczenia w siadzie skrzyżnym, unikać lub eliminować pozycje stojące, nie stosować siadów klęcznych na piętach ze stopami  i podudziami na zewnątrz, eliminować pozycje rozkroczne, przy istniejącej nadwadze ciała dziecka postępować w kierunku jej zmniejszania. Zaleca się pływanie głównie kraulem- ze względu na lepsze zwarcie kolan, jazda na rowerze.

ad. b) : Kolana szpatowate : skierowane na zewnątrz, kończyny przyjmują ułożenie w kształcie litery -”o” –największe wygięcie znajduje się w górnej części podudzia. W wadzie tej oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty do wewnątrz. Wielkość odchylenia mierzy się w centymetrach rozstępem między kłykciami przyśrodkowymi przy stopach zwartych. Najczęstszą przyczyną jest krzywica oraz nadwaga ciała przy słabym jeszcze układzie mięśniowym, więzadłowym i kostnym. Najczęstszym okresem tej wady jest 1-3 rok życia. Przy kolanie szpatowym trzony kości udowej, piszczelowej i strzałkowej wygięte są na zewnątrz. Więzadło poboczne zewnętrzne jest rozciągnięte, poboczne wewnętrzne- nadmierne napięte- przykurczone.  

Cel ćwiczeń- wzmocnić więzadła poboczne zewnętrzne, rozluźnić więzadła poboczne wewnętrzne, wzmocnić mięśnie dwugłowe uda, strzałkowe, rozciągnąć mięśnie przywodzące.

Pozycje stosowane-rozpocząć od ćwiczeń odciążających i zwrócić uwagę na ćwiczenia mięśni pośladkowych i przywodzących ( wzmocnić i rozluźnić). Przeciwwskazany jest siad skrzyżny, stosować ruch nożycowy nóg w pionie, naprzemienne ruchy zginania i prostowania w stawie skokowym ( przy maksymalnym wyproście w stawie kolanowym ), unoszenie złączonych nóg w górę i w dół w leżeniu przodem i tyłem. Stosować ćwiczenia mięśni pośladkowych i przywodzących ( poduszkę wkłada się między kostki, a kolana ściąga pasem lub taśmą ( bandażem ).

 

 

ad c). stopa płaska : - (jest to obniżenie łuków wysklepiających stopę).

Stopa płaska statycznie (związana jest z niewydolnością mięśni i wiązadeł odpowiadających za utrzymanie łuków stopy ( mięsień piszczelowy przedni i tylny, strzałkowy długi i wszystkie mięśnie strony podeszwowej stopy).

Cel ćwiczeń: uświadomić rodzaj ćwiczeń, zapewnić prawidłowe obuwie ( w okresie niewydolności mięśniowo-więzadłowej stosować można wkładki ortopedyczne ), nie przeciążać stóp poprzez biegi, skoki, długie chodzenie. Wzmacniać mięśnie podeszwowe stopy w prawidłowym ustawieniu w odciążeniu.

Systematycznie wyrabiać odruch prawidłowego ustawiania stóp nie chodzić na zewnętrznych i wewnętrznych krawędziach. Stosować ćwiczenia na miękkim podłożu ( materace, piasek, woda, moczenie nóg w wodzie z solą kuchenną lub ciechocińską )

Zalecenia :- pływanie, narciarstwo, gimnastyka artystyczna, jazda na rowerze ( ze stopami dostającymi pedałów dosiężnie – zmusza stopę do pracy w warunkach odciążenia ).

 

ad. d) stopa płasko-koślawa :

Stopy odchylają się na zewnątrz czego wyrazem jest uwypuklenie tzw. kostki wewnętrznej oraz skręcenie pięty na zewnątrz. Stopa taka całym ciężarem opiera się na brzegu przyśrodkowym.

 

Stosując ćwiczenia korygujące wady stóp należy pamiętać o stopniu odciążenia lub obciążenia, który jest uzależniony od pozycji wyjściowej.

Stopa małego dziecka ma obfitą podściółkę tłuszczową, mięśnie wysklepiające stopę są słabe, a jej sklepienie jest nieznaczne. Trudno więc mówić o płaskostopiu w wieku 3-4 lat. Gdy dziecko staje na nogach należy zwrócić uwagę na oś jego kości piętowej, widoczną w obserwacji od tyłu. W przypadku koślawości pięty ( kostka przyśrodkowa jest znaczenie niżej niż zewnętrzna), zalecane jest obuwie ortopedyczne w celu zmniejszenia koślawości. Prawidłowe obuwie powinno odpowiadać następującym wymogom:

-tyłostopie powinno być mocno ujęte przez twardy, zamknięty i nie deformujący się zapiętek obejmujący ściśle piętę

-podeszwa musi być elastyczna i odpowiadać prawidłowemu kształtowi stopy, giętka we wszystkich kierunkach, aby stopa mogła się dowolnie zginać, aby mięśnie stopy mogły brać udział  w chodzie.

-długość buta powinna uwzględniać tzw. naddatek funkcjonalny

-obcas powinien być szeroki i niski.

Długotrwałe stanie dziecka towarzyszące wielu jego czynnościom podczas ruchu wymaga mocnego zapiętka, silnie trzymającego piętę i zabezpieczającego przed jego koślawieniem w naturalnym odruchu rozluźniania zmęczonych mięśni. Jest to obuwie specjalne - Beelly´ego z obcasem Thomasa ustawiające tyło stopie w pozycji odwróconej w przypadku stopy koślawej. W leczeniu płaskostopia, w okresie niewydolności więzadłowej stosuje się wkładki ortopedyczne zlecane przez lekarzy. Przy używaniu tego typu wkładek konieczne jest stosowanie ćwiczeń specjalnych zwiększających wydolność układu mięśniowo-więzadłowego stopy. Należy stosować odpowiednią higienę nóg ( często zmieniać obuwie ), stosować masaż stóp Postępowanie profilaktyczne i korekcyjne w przypadku wad stóp:

- uświadomić rodzaj wady

- zapewnić prawidłowe obuwie

- nie przeciążać stóp poprzez stanie, biegi, skoki na twardym podłożu

- stosować ćwiczenia i zabawy na miękkim podłożu

- wzmacniać mięśnie w prawidłowym ustawieniu stóp w odciążeniu (na  początku mięśnie długie i krótkie stopy  potem aktywizować całą stopę poprzez ćwiczenia chwytne stóp, głównie zginacze podeszwowe stopy

- systematycznie wyrabiać odruch prawidłowego ustawienia stóp.

Zalecenia: - nosić obuwie wyjściowe z miękką wkładką unoszącą wewnętrzny brzeg stopy, obuwie domowe na grubej podeszwie filcowej.

                   -  nosić obuwie z przedłużonymi obcasami 1 cm . Podniesionymi o 1 - 3 cm . Po stronie wewnętrznej stopy

                        ( obuwie Beely´ego )

                   -   chodzić i stać z równolegle ustawionymi stopami obciążając zewnętrzny brzeg stopy

                   -  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami opartymi o zewnętrzne krawędzie stopy

Przeciwwskazania:

     -    długotrwałe stanie dźwiganie dużych ciężarów, duże rozkroki w pozycji stojącej, piłka nożna, jazda na łyżwach, rozsuwanie na zewnątrz palców w staniu, jazda na nartach techniką oporową.             

 

Stosować zasadę: ustawić, skorygować, wzmocnić.

 

 

2.     Zasady dydaktyczno-wychowawcze:

-efektywności

-przystępności

-poglądowości

-indywidualizacji

 

 

3.     Metody

Metody prowadzenia zajęć:

-naśladowcza, ścisła

-zabawowa-naśladowcza

-bezpośredniej celowości ruchu

      Metody uczenia zabaw i ćwiczeń:

     -analityczna

     -syntetyczna

     Metody przekazywania wiadomości:

     -pokaz, opowiadanie, opisywanie i rysowanie postaci w ruchu.

 

 

4.  Formy     

     Formy prowadzonych zajęć:

     Frontalnie zajęć indywidualnych, zespołowych, 

    

 

5. Systematyka ćwiczeń-Materiał obejmuje następujące ćwiczenia:

1. oddechowe

2. mięśni posturalnych, grzbietu, pośladkowe, brzucha, stóp

3. antygrawitacyjne

4. wyprostne

5. kształtujące odruch prawidłowej postawy

6. ogólnorozwojowe

7. izometryczne

            8. stabilizujące

      9. elongacyjne

            10.klappa

            11. szkoła pleców

            12. rozluźniające

 

ad. 1 Nauka prawidłowego oddychania

-wdech- wydech- tor piersiowy i brzuszny, zwiększanie pojemności życiowej płuc i wydolności układu oddychania, wzmocnienie mięśni grzbietu, mięśni oddechowych, rozciągnięcie skróconych mięśni klatki piersiowej.

 

ad. 2  mięśnie grzbietu-stabilizujące mięśnie przykręgosłupowe i korygujące          ustawienie głowy.

        mięśnie pośladkowe i brzucha-stabilizujące.

 

ad. 3  Wydłużające mają na celu mobilizację mięśni krótkich kręgosłupa w warunkach pionizacji w formie ćwiczeń z różnym obciążeniem na głowie.

ad. 4  Mają na celu wzmocnienie mięśni posturalnych umożliwiających utrzymanie prawidłowej postawy.

ad. 5  Celem ich jest kształtowanie świadomości i stałej uwagi na utrzymanie prawidłowej postawy w trakcie ćwiczeń i wykonywania innych czynności.

 

ad. 6  Celem ich jest   dążenie do prawidłowego i harmonijnego rozwoju    fizycznego dziecka poprawienie jego wydolności i sprawności fizycznej.

 

ad. 7    Celem ich jest zapewnienie elastyczności i sprężystości mięśni oraz poprawa samopoczucia. (napinanie mięśni).

ad. 8           Stosowanie w celu wzmocnienia stabilizacji odcinkowej w różnych wadach

-          stabilizacja czynna i bierna.

ad. 9           Są to ćwiczenia wydłużeniowe –umożliwiają wyciągnięcie kręgosłupa i mięśni tej okolicy zmniejszają istniejące krzywizny patologiczne.

 

ad.10 System ćwiczeń oparty na obserwacji czworonogów.

          Ćwiczenia te odciążają kręgosłup, zmniejszają napięcie mięśni grzbietu,

          Umożliwiają wydatny zakres ruchów w odcinku szyjnym lędźwiowym, zapewniają warunki do oddychania.

 

ad.11 Jest to ”symbol” prawidłowego dla pleców sposobu zachowania się.

         ”Szkoła pleców”- uczy i wprowadza elementy na ogólne dobre samopoczucie. Jest treningiem zachowań, uczy ruchu, który prawidłowo obciąża kręgosłup. Zwraca uwagę na samoobserwację i zmiany długotrwałych, przyzwyczajeń życiowych oraz przyswojenie kompleksowych prawidłowych wzorców ruchowych.

 

ad.12 Świadome rozluźnienie wszystkich lub niektórych mięśni ustroju w  połączeniu z odprężeniem psychicznym.

V.      Propozycje metod kontroli oddziaływania korekcyjnego.

 

A.  Uproszczone badania ortopedyczne.

a)     ogląd z przodu z boku, z tyłu

b)    badanie w skłonie ( wyeliminowanie wyboczenia kręgosłupa)

ad. a) zwracamy uwagę na:

-          sposób trzymania głowy

-          linię barkową

-          pozycje łopatek

-          trójkąty talii

-          ustawienie miednicy

-          przebieg linii kręgosłupa

ad. b) sprawdzenie symetrii prawej i lewej strony pleców.

 

B.    Wykrywanie przykurczy:

a)        zginaczy stawu biodrowego-Test Thomsona.

Dziecko leży na plecach, ugina jedną nogę w stawie kolanowym i biodrowym i dociska do klatki piersiowej w przypadku przykurczu, druga noga leżąca wyprostowana na podłożu- unosi się ku górze.

 

b)       przykurcz stawu barkowego-za pomocą testu ściennego.

Dziecko w siadzie skulnym przywiera plecami do ściany i wznosi ramiona w górę, starając się nimi dotknąć ściany. Niedotknięcie RR do ściany określa przykurcz.

c)   przykurcz w obrębie mięśni kulszowo -goleniowych .

      Dziecko w pozycji przysiadu podpartego przodem, unosi biodra w górę i prostuje nogi w stawach kolanowych. Ugięcie nóg w stawach świadczy o przykurczu kolanowym.

     

C.  Testy funkcjonalne

a)        ocena prostowników grzbietu.

-          dziecko leży na brzuchu na ławce gimnastycznej, nogi i ręce wyprostowane wzdłuż osi kręgosłupa nie mogą dotknąć podłoża.

b)       ocena siły mięśni obręczy barkowej

-          w zwisie tyłem na drabinie dziecko unosi kolana do zgięcia w górę.

Jeśli wytrzyma 10 sek. to siła mięśni barków jest dobra ( 5 i 6 latki).

c)       ocena siły mięśni brzucha.

-          dziecko siedzi w siadzie o nogach ugiętych, stopy ustabilizowane pod drabinką, przechodzi do leżenia tyłem i z leżenia do siadu RR w górę.

Czas nieistotny- ocenie podlega ilość wykonywanych skłonów, 8-10 dobrze,

ponad 10 bardzo dobrze ( test dla 4, 5, 6 latków ).

VI.  Wymagania na poszczególne poziomy wiekowe gimnastyki korekcyjnej.

 

Zabawy ruchowe są formą działalności ruchowej charakterystyczną dla wieku przedszkolnego.

Wprowadzają radosny nastrój i dobre samopoczucie dają dziecku możliwość

Zaspokajania naturalnej potrzeby ruchu rozwijają sprawność ruchową ćwiczącego i doskonalą takie elementy jak: chód, bieg, podskok, rzut, wspinanie, wchodzenie, pokonywanie przeszkód, ślizg, pełzanie.

Podnoszą przy tym stan zdrowotny, stwarzają najlepsze warunki do czynnego wypoczynku, są głównym elementem realizacji celów i zadań gimnastyki korekcyjnej. Skala różnorodnych ruchów wykorzystywanych w zabawach ma wszechstronne oddziaływanie:

-                                  korekcja ( zapobiegające wadom postawy - dziecka, działanie profilaktyczne)

-                                  kompensacja ( wyrównywanie zmian nieprawidłowych w postawie ciała).

- Zabawy orientacyjno - porządkowe

są przygotowaniem do wszystkich zabaw i ćwiczeń. Mają charakter wychowawczy, wyrabiają zdolności i umiejętności potrzebne do zorganizowania zajęć w grupie, wyrabiają orientację w przestrzeni, uczą zachowania się i poruszania w grupie, chodu, biegu, bez potrącania omijania przeszkód, umiejętności oceny kierunku i odległości.

Zabawy te pod względem ruchowym ćwiczą chód i bieg.

 

Poziom I

Cele:- kształtowanie właściwej reakcji na sygnał dźwiękowy i wzrokowy

        - wyrabianie orientacji w otoczeniu np. sale do ćwiczeń

        - ustawienia: w kole, rzędzie, rozsypce, parami.

Przykłady zabaw: ,,Dzieci w domku - dzieci na spacer, ,,Pada deszczyk, deszcz”

Poziom II

Cele:- zapamiętywanie poleceń

            - kształtowanie właściwej reakcji na gest i ruch

        - ustawienie: w rozsypce w gromadce, kole, parami, indywidualnie.

Przykłady zabaw : ,, Pies i kot ”, ,,Zajęcia w kapuście”, ,,Kulawe lisy”.

 

 

Poziom III i IV

Cele:- szybkie reagowanie na sygnały

        - doskonalenie umiejętności umownie różnych ustawień

Przykłady zabaw : ,, Uciekaj myszko do dziury”

                            ,, Kolory parami ”

                            ,, Kolory w rzędach”

                            ,, Baloniku rośnij duży”    

- Zabawy z elementami równowagi.

 

Równowaga u dzieci rozwija się powoli i stopniowo w miarę rozwoju sprawności przez układ nerwowy.

Przez te zabawy doskonalimy lub rozwijamy również koordynację ruchową. Zabawy i ćwiczenia równoważne mają znaczenie użytkowe należy je prowadzić w różnych postaciach i zmieniających się warunkach, stosując stopniowanie trudności.

W grupie 3- latków- ćwiczenia równowagi stosujemy tylko takie, które  pomagają w jej zachowaniu przy ruchach spotykanych w życiu codziennym np.: chód, który utrudniony przez zwężenie powierzchni, przekraczanie płaskich przedmiotów, wymijanie przenoszenie przedmiotów po wyznaczonej drodze.

W grupie 4-latków chód na nieznacznej wysokości, stanie na jednej nodze z utrudnieniem z przyborami np.: odwracanie głowy, zamykanie oczu, praca ramion w bok, przekładanie dookoła ciała pod kolanem woreczka.

W grupie 5-latków-wykonuje się swobodnie chód po ławce, krześle z dodatkowymi zadaniami. Można wymagać przyjęcia pozycji równoważnej po intensywnym ruchu. Wejście na 1, 2, 3, szczebel drabinki.

W grupie 6-latków- utrudniamy chód przekraczając  przeszkody, przechodzenie w pochyleniu pod linką na czworakach, podskokami. Wprowadzamy próby przejścia po listwie odwróconej ławeczki, wejścia na drabinkę na 4, 5 szczebel.

     Poziom I

1.     Cele: umiejętności zachowania równowagi ciała w utrudnionych warunkach   w życiu codziennym, np.:

- chód po powierzchni zwężonej, krętej.

- przekraczanie różnych przeszkód

- chodzenie po pochyłej powierzchni (ławeczka na skos).

     Przykłady zabaw: ,, Po wąskiej dróżce ”, ,, Bociany i żaby” , ,,Koszenie trawy”

      Poziom II

1.     Cele: chód  po odwróconej ławce gimnastycznej

              - przekraczanie przeszkód np.: duże piłki, krzesła

              - wspinanie się na drabinki gimnastyczne.

     Przykłady zabaw: ,, Przejście przez strumyk”

                                  ,,  Po wyznaczonych śladach ”

     Poziom III

1.  Cele: chód równoważny połączony z dodatkowym ruchem np.: z  podnoszeniem, przenoszeniem, przesuwaniem piłki, worka, krążka.

     Przykłady zabaw: ,, Kto szybciej dotknie czołem kolana” , ,,Podrzuć woreczek stopą ”.

     Poziom IV

1.     Cele: doskonalenie umiejętności utrzymywania równowagi.

Przykłady zabaw:

- chód we wspięciu na palcach ,,Pani w szpilkach ”

- chód na piętach „Gorąca woda ”

-   zatrzymanie się na palcach po biegu, po pełzaniu, po obrocie w przysiadzie  podpartym przodem

- chód z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach

- podrzut piłeczki w górę i zatrzymanie w pozycji korekcyjnej

- przejście po ławce gimnastycznej w klęku  obunóż z RR w górę, ominięcie partnera w czasie przechodzenia z przeciwnych kierunków.

 

-  Zabawy z elementami czworakowania

   Czworakowanie wpływa na prawidłowość kształtowania się naturalnych krzywizn kręgosłupa ( głównie odcinka lędźwiowego). W czasie tego ćwiczenia pracują duże grupy mięśni tułowia, dlatego też często ten ruch przeplatany wypoczynkiem, kończymy, ćwiczeniami wyprostnymi.

 

U dzieci 3, 4 latków chód na czworakach powinien być prowadzony jako dowolne naśladowanie piesków, kotów, zajączków, w różnych kierunkach z omijaniem przeszkód z przejściem pod przeszkodami w różnych liniach. Potem dopiero precyzujemy ruch np.: żaby, zająca, kangura.

 

U dzieci 5, 6 latków czworakowanie stosujemy metodą zabawową i zadaniową ścisłą utrudniając je przez wydłużenie odległości, dalsze odsunięcie rąk, korzystanie z różnych przyborów, wymijanie się. Stosujemy elementy ścigania się, wyścigów parami i w grupie. Zabawy w czworakowaniu prowadzimy na podłodze lub miękkim materacu.

 

Poziom I

1.Cele: -wzmacnianie mięśni pasa barkowego, odcinka lędźwiowego kręgosłupa

         -czworakowanie w podporze na całych dłoniach i palcach stóp na krótkich odcinkach

Przykłady zabaw: ,, Kotki  śpią i mruczą” , ,,Kotki drapią”.

 

Poziom II

1.Cele: Poruszanie się na czworakach w dowolnym kierunku, omijanie    przeszkód.

 

Przykłady zabaw: ,,Walka psów i kotów”, ,,Koty gonią mysz” ,,Koty w górę”.

 

Poziom III

1.   Cele: - wyrabianie zwinności i swobody w poruszaniu się

             - wzmacnianie mięśni dłoni i stóp

             - naśladowanie sposobów poruszania się różnych zwierząt

    Przykłady zabaw: ,,Kulawe lisy” , ,,Pająk w sieci”

 

Poziom IV

1.   Cele: - czworakowanie tyłem

             - chodzenie na trzech kończynach

             - marsz na czworakach na skośnej ławce

             - wyścigi w czworokącie i pełzaniu z toczeniem piłki głową

-   Zabawy z elementem bieżnym

    Bieg jako ćwiczenie jako ćwiczenie użytkowe ma znaczenie dla usprawnienia    ogólnego ciała dzieci. Ćwiczy szybkość, zręczność, wytrzymałość, pobudza czynność układu oddechowego, krwionośnego. Bieg powinien odbywać się płynnie, lekko stosując formę biegu na palcach, piętach szybko, wolno z zatrzymaniem. Można wyodrębnić zabawy bieżne: masowe z elementami orientacji, wyścigów.

 

 

    Poziom I

1. Cele: - nabywanie ogólnej sprawności i wzmocnienie zwinności,        wytrzymałości

                -  bieg całą grupą w jednym kierunku bez potrąceń na małych odcinkach

    Przykłady zabaw: ,,Ryby w akwarium” ,  ,,Samochody” , ,,Kominki”

 

    Poziom II

1.   Cele: - doskonalenie wytrzymałości

   - nabywanie lepszej orientacji w czasie biegu

    Przykłady zabaw: ,, Samoloty” ,,Karuzela” ,,Natarcie” ,,Lawina”

 

 

    Poziom III

1.   Cele: - doskonalenie wytrzymałości

             - nabywanie lepszej orientacji w czasie biegu

    Przykłady zabaw : ,, Samochody ” , ,,Karuzela ” , ,,Natarcie ”, ,,Lawina”

  

 

    Poziom IV

1.   Cele: - doskonalenie koordynacji mięśni nóg i rąk podczas biegu

Przykłady zabaw: ,, Szycie  na maszynie” , ,,Stonoga” , ,,Piłka w tunelu”

 

 

     

-   Zabawy z elementami rzutu, celowanie i toczenie.

    Zabawy te rozwijają przede wszystkim mięśniom obręczy barkowej i mięśniom tułowia. Celem ich jest wyrabianie celności siły mięśni rąk, zręczności i pewności chwytów, rzutów. Przyczyniają się do doskonalenia koordynacji nerwowo-ruchowej oka i ręki.

    Elementy rzutu i chwytu różnią się w stosunku do dzieci młodszych i starszych pod względem techniki jak i przyborów.

    Różnice istnieją między dziewczętami i chłopcami pod względem asymetrii funkcjonalnej rąk. Rzuty należy wykonywać prawą i lewą ręką.

 

    Z dziećmi 3, 4 latkami prowadzimy rzuty łatwe, lekkimi woreczkami gumowymi piłeczkami przed siebie, w górę do kosza na podłodze zawieszonego na wysokości oczu. Potem po opanowaniu tych ćwiczeń wprowadzamy toczenie większych piłek w określonych kierunkach i najprostsze chwyty w miejscu z bliskiej odległości.

 

    Z 5 - latkami stosujemy ćwiczenia i zabawy z elementami rzutu, chwytu i celowania dużą piłką w rzutach woreczkami. Wydłużamy odległość rzutu w rzutach do celu zmniejszamy  cel np.: piłka lekarska, obręcz koła na podłodze.

 

    Z   6 - latkami- rzuty i chwyty piłki utrudniamy przez dodatkowe ruchy np.: odbijanie piłki o ścianę, obroty, rzuty w tył.

    

    Poziom I

1. Cele: - rozwijanie koordynacji ruchowej poprzez płynny ruch ( zamach-rzut ).

            - rzuty oburącz prawą i lewą ręką

            - rzuty do określonego celu

            - podrzucanie piłek, woreczków, szarf

            - toczenie różnych piłek

   Przykłady zabaw: ,, Kto wyrzuci woreczek w górę w przód ”

                                 ,, Toczenie piłeczki do partnera ”

                                 ,, Celowanie w ławeczkę ”

   Poziom II

1.Cele: - przyjmowanie prawidłowej postawy podczas rzutu i toczenia ( w leżeniu, w siadzie )

   Przykłady zabaw: ,, Ciąg przepiórek” , ,, Wypędzanie kur z ogródka ”

   Poziom III

1.Cele: - sprawniejsze wykonywanie rzutów, celowania i toczenia w różnych pozycjach np.: w torze przeszkód, we wspięciu na drabinki oraz większymi piłkami i większą  liczbą woreczków

   Przykłady zabaw: ,,Zbij piłkę w partnera”  , ,, Rzuć i tocz piłkę ”

 

    Poziom IV

1.   Cele: - kontrola poprawnego wykonywania ruchów przez nauczyciela i współćwiczącego

    Przykłady zabaw: ,, Zaganiane piłki świnki ” , ,,Rzucające kangurki ” , ,,Dogoń piłkę i rzuć”.

 

-   Zabawy z elementami, wspinanie się i czołganie

    Zabawy i ćwiczenia tego rodzaju aktywizują mięśnie całego ciała, aktywizując mięśnie przykręgosłupowe, mięśnie obręczy biodrowej i barkowej oraz  wzmacniają siłę całego ciała. Uczą naturalnego pokonywania przeszkód, poprawnego i bezpiecznego chwytu rąk przy wstępowaniu na drabinki  na poziomą i skośną ławeczkę na duże piłki ( antypiłki ). Oswajają z wysokością, uczą odwagi i równowagi ciała.

    Ćwiczenia i zabawy na przyrządach wymagają asekuracji i pracy w małych grupach. Z młodszymi dziećmi wspinanie można zastąpić czołganiem się po pojedynczym lub podwójnym materacu i niskich poziomych przeszkodach.

    Ze starszymi dziećmi wspinanie wprowadzamy do połowy przyrządów, później na całej wysokości. Wstępujemy na przyrządy łącząc je z czworakowaniem, pełzaniem, czołganiem oraz zatrzymaniem się na wysokości np. ( drabinki) wykonując dodatkowe zadanie.

 

    Poziom I

1.   Cele: - oswajanie dzieci z wysokością

             - nauka opanowania prawidłowego chwytu podczas wspinania się np.: na drabinki

             - zastępczo dla dzieci nieśmiałych czołganie się i pełzanie po materacach ( 1- 2 – 3 trzech )

    Przykłady zabaw: ,,Powódź ” , ,,Pali się” , ,,Koty na płoty”

 

    Poziom II

1. Cele: rozwijanie umiejętności pokonywanie przeszkód i strachu przed podejmowaniem prób.

      Przykłady zabaw: ,,Przedostań się na drugą stronę ” , ,,Pokonaj partnera” , ,,Utrzymaj równowagę na piłce”.

 

    Poziom III

1. Cele: - przyjmowanie prawidłowej pozycji na przyrządach np.: drabinki niskie i wysokie, ławeczka skośna, duża piłka ( antypiłka ).

               - wykonywanie zadań ( zwis przodem, zwis tyłem, półzwis, chwyt oburącz, jednoręcz, leżenie na piłce przodem, wejście na piłkę przodem, tyłem.

 

    Przykłady zabaw: ,, Kołysze się statek ” , ,,Pająk”

    Poziom IV

1. Cele: -  nauka pokonywania toru przeszkód obwodu stacyjnego w przejściach, zejściach, wspinaniu się po różnych przyrządach na różnych wysokościach.

    Przykłady ćwiczeń: - łączenie rzutu ze wspinaniem się

                                    - łączenie czworakowania ślizgu na kocyku ze zwisem

                                - łączenie czołgania z utrzymaniem równowagi na przyrządach

-  Zabawy oddechowe

 

Zabawy i ćwiczenia oddechowe służą poprawieniu wentylacji płuc i zwiększania ruchomości klatki piersiowej, działają korektywnie w skrzywieniach kręgosłupa i plecach okrągłych, wadach klatki piersiowej. Uczą nawyku  oddychania podczas zabaw i ćwiczeń, służą uspokajaniu organizmu po wysiłku. Ćwiczenia i zabawy o charakterze oddechowym rozpoczynamy od wydechu.

Poziom I i II

 

1.     Cele: - nauka oddychania (wdech – nos wydech- usta)

              - swobodne dmuchanie podczas zabaw i po wysiłku

              - oddychanie w pozycji niskiej ( siedząc w pozycji korekcyjnej lub leżąc )

 

     Przykłady zabaw: ,, Dmuchnij w balonik ”

                                  ,,  Podmuchaj na skaleczoną rękę lub nogę ”

                                  ,,  Przedmuchaj piórko ”

 

 

     Poziom III i IV

1.     Cele: - kontrola oddychania po wysiłku

              - nauka oddychania            piersiowym i brzusznym

              - wzmacnianie mięśni brzucha podczas oddychania buzią

              - rozciąganie mięśni klatki piersiowej podczas oddychania torem piersiowym.

              - doskonalenie oddychania w różnych pozycjach korekcyjnych

 

      Przykłady zabaw i ćwiczeń :

             - ćwiczenia oddechowe statyczne bez udziału RR, WW i TT.

   - ćwiczenia oddechowe dynamiczne połączone z ruchem RK, WW, TT  przy użyciu sprzętu pomocniczego ( laski, piłki, woreczki ).

      Przykłady zabaw: ,, Statek na wodzie ” , ,,Lekkie i ciężkie piórko” ,,Kartka   daleko i blisko” .

PLAN   PRACY

DYDAKTYCZNO    WYCHOWAWCZY 

GIMNASTYKI   KOREKCYJNEJ    W   PRZEDSZKOLU.

 

I.                   Organizacja zadań.

 

1.      Przebadanie dzieci w grupach wiekowych od 3–6 lat we wszystkich grupach przedszkolnych.

2.      Zakwalifikowanie dzieci na zajęcia po przebadaniu za zgodą rodziców.

3.      Przekazanie list zakwalifikowanych dzieci  dyrekcji   przedszkola    i wychowawcom grup oddziałów I, II, III, IV, V, VI.

4.      Utworzenie grup ćwiczeniowych  z  mieszanymi    wadami postawy i obniżoną sprawnością fizyczną.

5.      Szczegółowe zapoznanie się z rodzajami wad postawy dzieci przyjętych do grup korekcyjnych i przeprowadzenie wywiadów dotyczących warunków domowych i środowiskowych.

6.      Opracowanie rozkładu materiału na poszczególne okresy.

7.      Praca wychowawcza z uczniami.

8.      Zorganizowanie zebrania dla rodziców dzieci zakwalifikowanych na zajęcia GK.

9.      Wykrywanie wad postawy, ocena postawy ciała i kierowanie na zajęcia GK.

II.                Kinezyterapia.

 

1.      Prowadzenie zajęć 2 razy w tygodniu dla każdej grupy przedszkolnej.

2.      Kształtowanie nawyku prawidłowej postawy – umiejętność skorygowania postawy w każdej sytuacji.

3.      Ćwiczenia ogólnorozwojowe oraz zabawy mające na celu harmonijny rozwój fizyczny oraz wzmożenie jego wydolności i sprawności fizycznej.

4.      Wybór testów i prób do oceny siły poszczególnych grup mięśniowych – rozciąganie grup mięśni przykurczonych i wzmocnienie osłabionych.

5.      Przypomnienie rodzicom o kontroli lekarskiej u lekarza ortopedy.

6.      Zachęcanie do udziału w zajęciach poprzez stosowanie różnych form jako motywacji do ćwiczeń.

7.      Prowadzenie lekcji otwartych z gimnastyki korekcyjnej.

8.      Współpraca z nauczycielem grupy przedszkolnej.

9.      Nadzór nad oświetleniem, wietrzeniem sal, urządzeniami sanitarnymi, higieną nauczania i odżywiania. 

III.            Kinezyprofilaktyka.

 

1.      Kontrolowanie stanu umeblowania sal grup przedszkolnych do wieku i wzrostu dzieci.

2.      Kontrola postaw dzieci podczas zajęć ( w czasie jedzenia posiłków, zajęć manualnych przy stolikach, zabaw).

3.      Opracowywanie prelekcji dla rodziców, nauczycieli z zakresu profilaktyki wad postawy ciała – wskazania i przeciwwskazania.

4.      Zaznajomienie się z aktualnymi nowościami z zakresu GK, doskonalenie zawodowe i samokształcenie.

5.      Udział w naradach, konsultacjach i konferencjach.

6.      Współpraca z lekarzem, rehabilitantem.

IV.             Baza do ćwiczeń. 

 

1.      Wyposażenie i przygotowanie sal korekcyjnych do prowadzenia zajęć.

2.      Kontrola sprzętu oraz urządzeń przed przystąpieniem do zająć – zapewnienie warunków BHP w miejscu pracy.

3.      Bieżące naprawy sprzętu i przyborów.

4.      Zakup nowego sprzętu i przyborów.

5.      Gromadzenie literatury i różnorodnych nowości dotyczących gimnastyki korekcyjnej.

 

TOK    SKRÓCONY   LEKCJI   GIMNASTYKI    KOREKCYJNEJ.

 

I część – wstępna.

1.     Ćwiczenia porządkowo – dyscyplinujące

2.     Ćwiczenia lub zabawa ożywiająca

3.     Ćwiczenia w przyjmowaniu prawidłowej postawy

 

II część – główna.

1.     Ćwiczenia głowy i szyi

2.     Ćwiczenia obręczy barkowej, ramion (RP) i klatki piersiowej

3.     Ćwiczenia tułowia (T) w płaszczyźnie strzałkowej, czołowej i poprzecznej

4.     Ćwiczenia oddechowe

5.     Ćwiczenia mięśni brzucha

6.     Ćwiczenia mięśni grzbietu o charakterze wyprostnym

 

III część – końcowa.

1.     Ćwiczenia oddechowe

2.     Ćwiczenia uspokajające

3.     Ćwiczenia w przybieraniu prawidłowej postawy ciała i przeciw płaskostopiu

4.     Ćwiczenia porządkowo – dyscyplinujące

TOK    LEKCYJNY   DLA   PLECÓW    OKRĄGŁYCH.

I część – wstępna.

1.     Zbiórka, powitanie, podanie tematu lekcji

2.     Ćwiczenia ożywiające z elementami korektywnymi

3.     Ćwiczenia oddechowe

II część – główna.

1.     Ćwiczenia rozluźniające obręczy barkowej z położeniem nacisku na likwidację ewentualnych przykurczów i rozciągnięciem klatki piersiowej

2.     Ćwiczenia mięśni głowy i szyi (elongacyjne)

3.     Ćwiczenia mięśni grzbietu (odcinek górny prostowniki grzbietu)

4.     Ćwiczenia mięśni pośladkowych  i nóg (NN) – pozycja izolująca odcinek lędźwiowy

5.     Ćwiczenia oddechowe

6.     Ćwiczenia mięśni brzucha

7.     Ćwiczenia oddechowe

8.     Ćwiczenia równoważące

9.     Zabawa lub gra

10. Ćwiczenia mięśni brzucha i pośladków na przyrządach

11. Ćwiczenia oddechowe

12. Ćwiczenia równoważące

13. Zwis ( w zwisie tyłem podkładka pod plecy) z ćwiczeniami najczęściej brzucha.

14. Zabawa lub gra.

III część – końcowa.

1.     Ćwiczenia przeciw płaskiej stopie

2.     Ćwiczenia utrwalające nawyk prawidłowej postawy ciała

3.     Ćwiczenia uspokajające

4.     Omówienie lekcji

TOK   LEKCYJNY  DLA  PLECÓW  WKLĘSŁYCH

I część – wstępna   

1.     Zbiórka, powitanie, padanie tematu lekcji

2.      Ćwiczenia ożywiające – marsz, bieg

3.     Ćwiczenia oddechowe

II część – główna

1.     Ćwiczenia nóg (NN)

2.     Ćwiczenia ramion (RR) w pozycjach (siad ugięty, skrzyżny)

3.     Ćwiczenia tułowia (T) – skłony i opady w przód

4.     Ćwiczenia mięśni grzbietu (górnego odcinka z ustaleniem odcinka lędźwiowego przez podłożenie koca na wysokości pasa lub obniżenia kończyn dolnych w stosunku do tułowia)

5.     Ćwiczenia mięśni pośladkowych wielkich z korekcją ustawienia miednicy

6.     Ćwiczenia mięśni brzucha

7.     Ćwiczenia oddechowe

8.     Ćwiczenia mięśni pośladkowych i kulszowo – goleniowych.

9.     Ćwiczenia mięśni grzbietu z elementami elongacji i antygrawitacji.

10. Ćwiczenia równoważne

11. Zabawa lub gra z elementem antylordotycznym

12.  Zwisy lub podpory

13. Ćwiczenia mięśni pośladkowych

14. Podskoki – skoki

15. Ćwiczenia oddechowe

III część – końcowa

1.     Ćwiczenia przeciw płaskostopiu

2.     Marsz z poprawą postawy

3.     Utrwalenie prawidłowej postawy ze zwróceniem uwagi na rozłożenie miednicy

4.     Omówienie lekcji.

 

TOK    LEKCYJNY   DLA   PLECÓW     OKRĄGŁO – WKLĘSNYCH

 

Część I - wstępna

1.     Zbiórka, powitanie, podanie tematu zajęć

2.     Zabawa lub ćwiczenia ożywiające

3.     Ćwiczenia oddechowe

 

Część  II – główna

1.     Ćwiczenia obręczy barkowej (likwidacja przykurczów)

2.     Ćwiczenia nóg (NN)

3.     Ćwiczenia mięśni grzbietu (wydłużające odcinek lędźwiowy)

4.     Ćwiczenia pośladkowych (korekta ustawienia miednicy)

5.     Ćwiczenia oddechowe

6.     Ćwiczenia mięśni brzucha

7.     Ćwiczenia oddechowe

8.     Ćwiczenia równoważne

9.     Ćwiczenia mięśni grzbietu – wzmacniające (na przyrządach)

10. Ćwiczenia oddechowe

11. Ćwiczenia mięśni brzucha (na przyrządach)

12. Ćwiczenia oddechowe

13. Zwis

14. Ćwiczenia oddechowe

15. Ćwiczenia mięśni pośladkowych

 

III część – końcowa

1.       Ćwiczenia utrwalające nawyk prawidłowej postawy

2.       Ćwiczenia przeciw płaskostopiu

3.       Zabawa uspokajająca

4.       Omówienie lekcji

TOK     LEKCYJNY   DLA   SKOLIOZ

 

I część – wstępna

1.     Zbiórka, powitanie, podanie tematu lekcji

2.     Zabawa lub ćwiczenia ożywiające

3.     Ćwiczenia oddechowe

 

II część – główna

1.     Ćwiczenia ramion (RR) i nóg (NN)

2.     Ćwiczenia mięśni grzbietu

3.     Ćwiczenia rozciągające mięśnie klatki piersiowej

4.     Ćwiczenia mięśni grzbietu

5.     Ćwiczenia mięśni pośladkowych

6.     Ćwiczenia oddechowe

7.     Ćwiczenia mięśni brzucha

8.     Ćwiczenia oddechowe

9.     Ćwiczenia równowagi i antygrawitacji

10. Ćwiczenia mięśni grzbietu na przyrządach

11. Ćwiczenia oddechowe

12. Ćwiczenia mięśni brzucha na przyrządach

13. Ćwiczenia oddechowe

14. Zwis czynny lub ćwiczenia w podporze

15. Ćwiczenia mięśni pośladkowych

 

III część – końcowa

1.     Ćwiczenia utrwalające nawyk poprawnej postawy

2.     Ćwiczenia uspokajające

3.     Omówienie lekcji

TOK    LEKCYJNY   DLA  WAD   STATYCZNYCH

KOŃCZYN    DOLNYCH

 

I część – wstępna

1.     Zbiórka, powitanie, podanie zadania lekcji

2.     Zabawa ożywiająca – zwrócenie uwagi na poprawne ustawianie stóp

 

II część – główna

1.     Ćwiczenia ramion (RR) i nóg (NN) – pozycje niskie

2.     Ćwiczenia nóg (NN) i brzucha – rozluźnienie

3.     Ćwiczenia nóg (NN) i tułowia (T) w odciążeniu usuwanie ewentualnych przykurczów

4.     Ćwiczenia ramion (RR), brzucha i pośladków – w odciążeniu

5.     Ćwiczenia chwytne stopy – w odciążeniu

6.     Ćwiczenia brzucha i supinacja stóp

7.     Ćwiczenia mięśni grzbietu i pośladków

8.     Ćwiczenia równoważne i chwytne stopy

9.     Półzwisy i zwisy

10. Zabawa bieżna lub skoczna z elementami ćwiczeń chwytnych stopy

 

III część – końcowa

1.     Pląs ze zwróceniem uwagi na poprawne ustawienie stóp

2.     Marsz ze zwróceniem uwagi na poprawne ustawienie stóp

3.     Zakończenie – omówienie lekcji i zadań domowych

ZESTAW ĆWICZEŃ DLA DZIECKA Z  PLECAMI OKRĄGŁYMI

 

1.     Poprawa postawy przed lustrem – korekcja własna dziecka

a)     w siadzie na ławce lub krześle z nogami opartymi o podłoże – pozycja ugiętych rąk w łokciach i uniesienie rąk w górę (pozycja „świecznika”) – to samo z uniesionym kijem lub laską gimnastyczną.

Przyjmowanie tej pozycji na sygnał 5 – 10 razy.

b)    w siadzie j.w. lub w marszu splecenie rąk ugiętych w łokciach na głowie (pozycja „chińczyka”) – barki ściągnięte w tył, łokcie odwiedzione do tyłu.

Przyjmowanie tej pozycji na sygnał 5 – 10 razy.

c)     w staniu lub leżeniu – na brzuchu, na plecach przyjmowanie pozycji „strzałki”- ręce wyprostowane w łokciach przy złączonych dłoniach grzbietowo.

Przyjmowanie tej pozycji na sygnał 5 – 10 razy.

d)    w staniu lub leżeniu przyjmowanie pozycji „skrzydełka” – ręce ugięte w łokciach i przywiedzione do klatki piersiowej.

Przyjmowanie tej pozycji na sygnał 5 – 10 razy.

 

2.     Leżenie na plecach na podłodze lub ławce – ręce ułożone w bok, na sygnał przyciągnięcie jednej nogi ugiętej do klatki piersiowej, druga noga wyprostowana na podłożu. Na sygnał zmiana przyciąganej nogi – 5 razy.

 

3.     Wykonać 5 przysiadów i wyprostów tułowia o poprawnej postawie, następnie oprzeć się plecami, potylicą, pośladkami i piętami o ścianę, wciągnąć brzuch, wytrzymać tę poprawioną postawę, liczyć do 5 – 10 razy. Całość powtórzyć trzykrotnie.

 

4.     Siad skrzyżny na podłodze w otwartych drzwiach. Rozpieranie framugi drzwi ściągając łopatki, dłonie umieszczone na wysokości barków, głowa cofnięta, broda ściągnięta. Liczyć do 5 – 10 razy.  Opuścić ręce, rozluźnić się, liczyć do 5. Ćwiczenie powtórzyć 3 – 5 razy.

 

5.     Klęk podparty przodem, unoszenie rąk przodem w górę do wyprostu w łokciach nad głową (ćwiczenie wyprostne z uniesieniem prosto głowy w przód).

 

6.     Klęk podparty naprzeciwko ściany w odległości 1 metra, przed głową na podłodze leży piłka gumowa lub pingpongowa. Dmuchać na piłeczkę tak aby odbiła się od ściany. Powtórzyć ćwiczenie 5 – 8 razy. 

 

7.     W klęku podpartym przodem marsz na kolanach z toczeniem piłki gumowej głową. To ćwiczenie można wykonywać w ślizgu na kocyku. 

 

8.     Siad skrzyżny, krążenia rękoma oburącz w tył, przemiennie (mocno ściągać łopatki, głowa cofnięta w tył). Opuścić ręce, rozluźnić się licząc do trzech. Powtórzyć ćwiczenie 4 razy.

 

9.     W leżeniu tyłem na plecach, nogi ugięte w kolanach, wyrzucanie piłki gumowej lub woreczka trzymanego na klatce piersiowej w tył za głowę do wyprostu rąk w łokciach. Ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

 

10. W leżeniu na plecach, nogi ugięte w kolanach, ręce wyprostowane za głową. Jazda na „rowerze” – z ugiętymi nogami. Czas wykonania licząc do 8. Ćwiczenie powtórzyć 3 – 5 razy.

 

                                                                                                                                                                                           

                                                                                                     Anna Kopowska

 

ZESTAW    ĆWICZEŃ   DLA   DZIECKA

Z    PLECAMI   WKLĘSŁYMI.

 

1.     Leżenie tyłem na plecach, poprawa postawy z kontrolą ręką wielkości lordozy lędźwiowej. Między podłogą a plecami w ich odcinku lędźwiowym powinna się zmieścić płasko ułożona dłoń. Nogi początkowo ugięte, potem wyprostowane.

 

2.     Leżenie tyłem na plecach, ręce ugięte w łokciach w położeniu „skrzydełka” – przyciągnięte do klatki piersiowej nogi oparte o ścianę, drabinkę pod kątem 40°, wykonać „nożyce” pionowe, liczyć do ośmiu – dziesięciu razy. Całość powtórzyć 4 – 8 razy.

 

3.     Leżenie tyłem na plecach, ręce w bok, dłonie oparte na podłodze, nogi wyprostowane. Przenoszenie obu nóg raz w jedną, raz w druga stronę. Im słabsze dziecko, tym w mniejszym stopniu należy opuścić nogi. Powtórzyć całość 6 – 8 razy, rozluźnić się, swobodnie oddychać.

 

4.     Leżenie tyłem o nogach ugiętych, przejść do leżenia przewrotnego (obie nogi uniesione z biodrami do klatki piersiowej). Ręce w tym czasie ułożone wzdłuż tułowia lub przytrzymane (wyprostowane za głową przez rodzica, nauczyciela, przytrzymują drabinkę). Powtórzyć 5 – 10 razy.

 

5.     W siadzie skulnym o nogach ugiętych w kolanach wykonania kołyski w tył,  ręce   przytrzymują  kolana.  Powrót  do  siadu  skulnego. Powtórzyć 5 – 10 razy.

 

6.     Marsz    na    czworakach   o  nogach    ugiętych i wyprostowanych  stawach  kolanowych . Odległość do 5 metrów.

 

7.     Skoki „zajączka” w przysiadzie podpartym przodem – odległość do 5 metrów.

 

8.     W   siadzie    na  pupie  na  kocyku  lub  podłodze  o   nogach  złączonych i   ugiętych w kolanach, trzymając się rękoma za kostki ruch przesuwania ciała w przód na odległość 3 –5 metrów, potem odpoczynek na plecach z nogami ugiętymi licząc do 10. Powtórzyć 3 – 5 razy.

 

9.     Z przysiadu podpartego przodem przejście do siadu skrzyżnego z piłką lub bez (przeniesienie rąk w przód przed siebie, np.: z piłką, woreczkiem). Powtórzyć ćwiczenie 5 – 10 razy.

 

10. W siadzie na krześle lub ławce (ręce przytrzymują z tyłu krzesło), nogi oparte o podłoże, między stopami woreczek lub piłka. Podrzuty stopami w górę małej piłeczki lub woreczka i chwyt przyborów rękoma. Ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

                 

                                                                             

                                                                                                                                               Anna Kopowska

 

ZESTAW   ĆWICZEŃ   DLA    DZIECI   Z   BOCZNYM SKRZYWIENIEM   KRĘGŁOSŁUPA   (SKOLIOZA).

 

1.     Ćwiczenia oddechowe – w siadzie, leżeniu na plecach – ręce   unosimy bokiem w górę – wdech, bokiem w dół – wydech (z woreczkiem jednym lub dwoma). Powtórzyć 5 – 8 razy.

 

2.     W siadzie na krześle, ławce (nogi oparte o podłoże) unoszenie jedną ręką woreczka w górę, z położeniem na głowę i z opuszczeniem go tą samą ręką w dół. To samo ćwiczenie wykonujemy drugą ręką. Każdą ręką po 5 razy. Przy podnoszeniu ręki w górę stosujemy wdech nosem, przy opuszczaniu w dół wydech buzią. Powtórzyć 5 – 8 razy.

 

3.     Ćwiczenie jak wyżej, z równoczesnym podnoszeniem obu rąk bokiem na głowę (z dwoma woreczkami) i opuszczamy w dół bokiem  (stosujemy wdech i wydech). Powtórzyć 5 – 8 razy.

 

4.     W siadzie o nogach ugiętych, z rękoma podpartymi z tyłu na podłodze, uniesienie bioder w górę, aby tyłów i uda tworzyły prawie linię prostą. Utrzymując te pozycję marsz w przód, potem w tył. Przejście na odległość 2 – 3 metrów. Odpocząć w leżeniu na plecach z nogami i rękoma wyprostowanymi.  

 

5.     W siadzie prostym RR z laską ułożone na udach, uniesienie nóg i przeniesienie nad laskę, powrót do siadu. Powtórzyć 2 – 3 razy.

 

6.     Leżenie na plecach, ręce ugięte w łokciach – leżą na podłodze przy głowie. Nogi wyprostowane, uniesione na wysokość 20 cm od podłogi wykonują nożyce pionowe. Ćwiczenie wykonuje się licząc do 5 – 10 razy. Powtórzyć 3 razy.

 

7.     Siad klęczny (palce stóp podwinięte i złączone), ręce ugięte w łokciach (kąt prosty), skłon w przód, dalekie wysunięcie RR po podłożu, głowa schowaną między RR. Powrót do siadu klęcznego. Powtórzyć 5 – 10 razy.

 

8.      W leżeniu na ławce lub stole przodem (tułów z rękoma obejmuje ławkę, stół, - nogi od bioder zwieszone w dół; pod miednicą układamy zwinięty ręcznik lub koc), unoszenie  nóg  do góry do poziomu. Wytrzymać licząc do 5. Opuścić nogi i odpocząć licząc do 5. Ćwiczenie powtórzyć 3 razy.

 

9.     W staniu lub klęku przy stole, broda na wysokości powierzchni stołu – dmuchanie piłeczki pingpongowej do celu np.: maskotka, kubek. Ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

 

10. Marsz w postawie stojącej – dmuchanie nad głową piórka, balonu. Ćwiczyć do momentu upadku piórka lub balonu. Ręce uniesione w górę. Powtórzyć ćwiczenie 2 – 3 razy.

 

                                                                                                      Anna Kopowska

ZESTAW   ĆWICZEŃ    DLA   DZIECI

Z   PLECAMI    PŁASKIMI

 

1.     Ćwiczenia kształtujące prawidłową lordozę lędźwiową:

u       leżenie przodem na brzuchu, ręce ugięte w łokciach, oparte o podłoże, uderzanie przemiennie stopami lub obunóż o pośladki. Czas wytrzymania licząc do 10. Ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

u       leżenie przodem na brzuchu, ręce wyprostowane w przód. Na sygnał z leżenia przejście do przysiadu podpartego przodem, potem uniesienie jednej z nóg ugiętej w kolanie w tył do góry.   To samo ćwiczenie na nogę przeciwną. Po wykonaniu ćwiczenia przejść do leżenia i odpocząć. Czas na wykonanie ćwiczenia na każde podniesienie nogi licząc do 5. Ćwiczenie powtórzyć 2 razy.

u       w leżeniu na brzuchu ręce ugięte w nadgarstkach. Na sygnał podniesienie klatki piersiowej w górę do tyłu z wyprostem rąk w łokciach i cofnięciem głowy. Powrót do leżenia na brzuchu. Ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

u       siad klęczny – palce stóp podwinięte i złączone, podrzuty woreczków w górę. Ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

 

2.     Ćwiczenia kształtujące kifozę piersiową:

u       w siadzie klęcznym ruchy rękoma naśladujące ruchy „żabki”,

u       w siadzie klęcznym, ręce oparte o podłoże, ugięte w nadgarstkach i w łokciach – dotykanie czołem i brodą do podłogi,

u       marsz na czworakach w przód i tył,

u       czołganie się po miękkim podłożu np.: materacu  przy  udziale pracy rąk i nóg,

Każde ćwiczenie powtórzyć 5 – 10 razy.

3.     Ćwiczenia oddechowe:

u       w leżeniu tyłem, nogi ugięte, na brzuchu leży woreczek, wypychanie woreczka w górę wykonując wdech nosem, wydech buzią. Ręce ugięte w łokciach, oparte o podłoże.

u       dmuchanie balonika w leżeniu na brzuchu, ręce ugięte pod brodą.

Ćwiczenia powtórzyć 5 – 10 razy.

 

4.     Stosować ćwiczenia ogólnokondycyjne.

 

5.     Gry i sporty.

                                                                                                                        Anna Kopowska

 

ZESTAW    ĆWICZEŃ   DLA   DZIECI

Z    KOLANAMI   KOŚLAWYMI

 

1.     Siad skrzyżny – dłonie na kolanach, spychają kolana w dół.

2.     Pozycja leżąca, kończyny dolne wyprostowane w stawach. Stopy pod katem prostym do osi nóg. Odwodzenie i przywodzenie kończyn aż do złączenia stóp.

3.     Siad płaski – napinanie rzepki.

4.     Siad na krześle  z woreczkiem miedzy kolanami. Prostowanie nóg w kolanach trzymając woreczek i łączenie stóp zgiętych grzbietowo.

5.     Marsz do przodu wzdłuż linii prostej. Prawą stopę stawiamy po lewej stronie linii,  lewą po stronie prawej tak, aby stopa dotykała linii zewnętrzną krawędzią.

6.     Siad na krześle. Pomiędzy stopami długopis. Rysowanie na kartce ułożonej na podłodze.

7.     Jazda na rowerze, nieco za wysoko ustawione siodełko.

8.     Chód przed lustrem bez szerokiego stawiania stóp.

9.     Siad płaski na podłodze. Zdejmowanie palcami stopy prawej luźnej skarpetki z nogi lewej i odwrotnie.

 

Zalecenia:

1.     Zakaz siadania z nogami podwiniętymi pod pośladkami.

2.     Zapobiegamy otyłości. Im większy ciężar ciała tym większe obciążenie.

3.     Przeciwwskazane jest długotrwałe stanie i bieganie po betonie.

4.      W czasie siedzenia na krześle kolana nieco odwiedzione, zgięte w stawie kolanowym 90 stopni, całe stopy podparte.

 

                                                                                                    Anna Kopowska

ZESTAW   ĆWICZEŃ  DLA  DZIEC ZE  STOPAMI
KOŚLAWO – PŁASKIMI.

 

1.     Chód na palcach – nogi proste w kolanach – pięty wysoko uniesione.

2.     Chód na piętach z palcami skurczonymi podeszwowo.

3.     Chód z obciążeniem zewnętrznych krawędzi stóp (wewnętrzne krawędzie wzniesione) palce lekko skurczone podeszwowo oparte o podłoże.

4.     W staniu w małym rozkroku – półprzysiady nie odrywając pięt od podłogi (dla młodszych dzieci).

5.     W staniu w małym rozkroku przodem do ściany w odległości 1 kroku, z ramionami w skurczu pionowym – opad na ścianę nie odrywając pięt od podłogi.

6.     W siadzie na stołku lub krześle – chwyty i unoszenie woreczka (kamyka, kasztana) palcami stopy i podawanie dłoni przeciwnej, rzucanie do narysowanego koła no podłodze. To samo ćwiczenie wykonaj stojąc.

7.     Zbieranie kocyka palcami stóp (na przemian) nie odrywając pięty od podłogi, to samo z obciążeniem, np.: położyć kocyk, książkę czy tornister.

8.     W siadzie – krążenie stopą, kolano założone jedno na drugie. To samo w staniu – ręce opierając na poręczy krzesła.

9.     Pedałowanie, naprzemienne unoszenie wysoko pięty – palce oparte na podłodze, kolano na zewnątrz.

10. Chód gąsienicowy: a) skurcze palców, b) podsunięte pięty do skurczonych palców i opartych na podłodze, c) wyprostowanie palców (naprzemiennie).

Ćwiczenia należy wykonywać w ciągu dnia kilka razy (nogi ustawić do ćwiczeń równolegle, odległość między palcami dużymi i piętami od wewnątrz jest taka sama).                                                                                                           

                                                                                                                                               Anna Kopowska     

ZESTAW     ĆWICZEŃ   DLA   DZIECI

Z    KOLANAMI   SZPOTAWYMI

 

1.     Przeciwwskazany siad skrzyżny – odwrotnie do kolan koślawych.

 

2.     Poduszkę wkłada się między kostki, a kolana ściąga się pasami lub taśmą. Ćwiczyć codziennie po 5 – 10 razy.

 

3.     Ćwiczenia mięśni pośladkowych i przywodzących:

u       leżenie przodem (napinanie mięśni pupy z łączeniem kolan i kontrolą dłońmi)

u       leżenie przodem, kolana złączone taśmą, wałek między stopami (uniesienie prostych nóg nad podłogę)

u       leżenie tyłem, ręce ugięte w łokciach oparte o podłoże (uniesienie prostych nóg i łączenie nóg)

u       siad prosty, nogi związane w kolanach, ręce oparte z tyłu (uniesienie nóg z maksymalnym napięciem mięśni)

u       w postawie stojącej napinanie mięśni pośladkowych i łączenie kolan

 

4.     Ćwiczenia poprawnego chodu oraz wzmacnianie mięśni stóp.

 

5.     Zalecany masaż okolicy pośladkowej oraz rozciąganie mięśni przywodzących.

                                                                                                    Anna Kopowska

ZESTAW    ĆWICZEŃ   DLA   DZIECI

ZE    STOPAMI   SZPOTAWYMI

 

1.     Obuwie z obcasem Thomasa, supinującym tyłostopie, twardy zapiętek.

 

2.     Ćwiczenia wzmacniające mięśnie stóp: krótkie stopy i zginacze palców

u       siad o nogach ugiętych na podłodze ręce oparte z tyłu, stopy ustawione równolegle – ruch (zginanie na przemian z wyprostem i rozkładaniem palców stóp bez unoszenia ich nad podłogę)

 

u       leżenie tyłem, stopy oparte o ścianę, skrzynię, siad ugięty lub stanie – ruch (zginanie palców i podciąganie pięt w przód lub cofanie ich w tył „marsz gąsienicy”)

 

u       siad ugięty lub leżenie przodem, nogi ugięte w stawach kolanowych – ruch (zginanie palców stóp z oporowaniem dłońmi lub przez współćwiczącego)

 

u       siad ugięty, ręce oparte z tyłu – ruch (zwijanie koca palcami stóp bez obciążenia lub z obciążeniem – na kocyku piłka lekarska)

 

3.     Ćwiczenia poprawnego chodu:

u       siad ugięty, noga założona na nogę – ruch (krążenie stopą)

 

u       siad na ławce bokiem – ruch (zginanie stopy)

 

u       siad prosty w parach, twarzą do siebie, szarfa założona na grzbietowe strony stóp – ruch (zginanie grzbietowe stóp, naprężanie szarfy)

 

u       leżenie tyłem na kocu przed drabinką, nogi ugięte w stawach kolanowych, oparte na trzecim szczeblu drabinki – ruch (mocne odepchniecie palcami i poślizg do wyprostu nóg ze wznosem rąk za głowę „torpeda”)

 

u       stanie twarzą do drabinki, ściany – ruch (marsz w miejscu z oporem RR o drabinkę, ścianę)

 

u       marsz w przód z kontrolą w lustrze z boku i z przodu

 

u       marsz po prostej linii z kontrolą rodzica, nauczyciela

 

u       marsz w tył od palców do pięty

 

u       stanie przed ławeczką – ruch (wstępowanie na ławeczkę jedną nogą z zejściem i wejściem drugą nogą)

                                                                                                     Anna Kopowska

KONSPEKT LEKCJI Z GIMNASTYKI KOREKCYJNEJ.

 

Prowadzący: mgr Anna Kopowska

Temat: Wzmacnianie mięśni posturalnych, zwiększanie ruchomości kręgosłupa.

Wada postawy: boczne skrzywienie kręgosłupa

Wiek: 5-6 lat

Płeć: chłopcy, dziewczęta

Liczba: 12 osób

Miejsce ćwiczeń: sala gimnastyczna

Czas trwania: 30 minut

Przybory i przyrządy: woreczki, laski, ławeczki gimnastyczne, drabinki, piłki

                                    lekarskie 1 kg, słupki

Umiejętności: korygowanie postawy w różnych pozycjach ćwiczeniowych;  

                       bezpieczeństwo własne i innych podczas ćwiczeń

Zadania: 1) usuwanie przykurczy mięśni piersiowych, biodrowo – lędźwiowych, 

                    kulszowo – goleniowych oraz ograniczeń w stawach

               2) wzmacnianie mięśni brzucha, grzbietu i pośladków

               3) ćwiczenia elongacyjne

Organizacja lekcji: obwód stacyjny (dwoje ćwiczących przy każdej stacji)  

Część lekcji

Lp.

Tok lekcji

Treść, opis ćwiczenia

Uwagi organizacyjne

Czas

Część wstępna

1.

Czynności organizacyjno – porządkowe.

Zbiórka w rozsypce w siadzie skrzyżnym.

Dzieci przyjmują prawidłową postawę.

1’

 

2.

Zabawa ożywiająca „motylek”

Dzieci siedząc w siadzie skrzyżnym rękoma obracają ciało w prawą i lewą stronę. 

Na sygnał n-la wykonują pozycje „motylka” – skurcz ramion na barkach.

3’

 

3.

Ćwiczenia w przyjmowaniu prawidłowej postawy ciała.

Dzieci ustawiają się przodem, bokiem, tyłem do drabinek na sygnał: świecznik, strzałka, chińczyk.

Wykonują odpowiednie pozycje rąk – ugięcie w łokciach na wysokości barków, ręce wyprostowane w łokciach nad głową i złączone dłonie, ręce splecione na głowie.

3’

Część główna

1.

Ćwiczenia ramion i nóg. Ćwiczenia mm grzbietu, zabawa „most”

Dzieci biegają swobodnie, parami trzymając się za jedną rękę. Drugą ręką dotykają w biegu własnych części ciała. Na sygnał n-la zmieniają trzymaną rękę.

Na polecenie „most”: jedno z dzieci przyjmuje pozycje przysiadu podpartego o wyprostowanych nogach w stawach kolanowych. Pod mostem drugie dziecko prześlizguje się w leżeniu przodem.

3’

 

Stacja I

Ćwiczenie rozluźniające mięśnie klatki piersiowej.

Poślizg na ławce i kocu w leżeniu tyłem z piłką trzymaną zgiętymi i podkurczonymi kolanami

W razie zmęczenia dziecko leży na plecach i odpoczywa, wykonuje wdech i wydech.

2,5’

 

Stacja II

Ćwiczenie wzmacniające mm grzbietu

W leżeniu przodem na ławce w poprzek (kocyk pod brzuchem), nogi zaczepione o szczebel drabinki; skłony tułowia w tył z laską trzymaną za końce oburącz.

W razie zmęczenia dziecko podpiera się za pomocą ugiętych rąk o podłoże, wykonuje wdech i wydech.

2,5’

 

 

 

 

 

 

Stacja III

Ćwiczenie mm brzucha

Leżenie tyłem, ręce trzymają jeden szczebel drabinki – wznos nóg z piłką między stopami do kąta prostego, następnie leżenie przewrotne. 

W razie zmęczenia odpoczynek, dziecko wykonuje wdech i wydech.

2,5’

 

Stacja IV

Ćwiczenie mm pośladkowych i kulszowo – goleniowych

Poślizg na plecach w leżeniu tyłem na kocu; ugięcie i wyprost nogi, odpychanie się stopami – ręce wyprostowane za głową.

Poślizg od słupka do słupka i z powrotem.

2,5’

 

Stacja V

Ćwiczenie rozciągające mm klatki piersiowej

Przysiad zwieszony tyłem od drabinki, wytrzymanie w tej pozycji i wciągnięcie się rękoma do wyprostu.

W czasie ćwiczenia całe ciało opiera się o drabinkę.

2,5’

 

Stacja VI

Ćwiczenie rozciągające mm biodrowo – lędźwiowe i kulszowo – goleniowe

W leżeniu tyłem, jedna noga ugięta w kolanie, ręce podciągają kolano do klatki piersiowej, druga noga wyprostowana, oparta o podłoże.

Przemienna praca nóg.

2,5’

Część końcowa

1.

Ćwiczenia oddechowe

W siadzie na ławce, nogi ustabilizowane, dmuchanie piórka położonego na dłoni.

Postawa skorygowana, oparta o drabinkę plecami.

1’

 

2.

Ćwiczenia utrwalające nawyk prawidłowej postawy ciała

Dzieci wzajemnie korygują postawę w różnych dowolnych pozycjach.

 

2’

 

3.

Ćwiczenia uspokajające i rozluźniające oparte o trening autogenny Schultza.

Leżenie tyłem, nogi lekko rozsunięte, ręce ułożone wzdłuż ciała, odrzucone od tułowia, głowa ułożona prosto.

Spokojne, rytmiczne oddychanie powoduje rozluźnianie i uspokajanie.

2’

 

KONSPEKT LEKCJI Z GIMNASTYKI KOREKCYJNEJ

 

 

Prowadzący: mgr Anna Kopowska

Temat: Ćwiczenia i zabawy przeciw płaskostopiu

Zadania: 1) wzmacnianie mięśni krótkich i długich stopy

               2) ćwiczenia poprawnego chodu

               3) ćwiczenie ogólnorozwojowe

Wada postawy: płaskostopie stateczne

Wiek: 3-4 lata

Płeć: chłopcy, dziewczęta

Liczba: 8 osób

Miejsce ćwiczeń: sala gimnastyczna

Czas trwania: 30 minut

Przybory i przyrządy: woreczki, kocyki, materace, guziki, kasztany, ławeczki 

                                    gimnastyczne

Umiejętności: nauka korygowania ustawienia stóp, ćwiczenia i zabawy

                        manipulacyjne stóp, wzmacniające aparat wiązadłowo-     

                        mięśniowy.

Organizacja lekcji: tor przeszkód  

  

 

 

Część lekcji

Lp.

Tok lekcji

Treść, opis ćwiczenia

Uwagi organizacyjne

Czas

Część wstępna

1.

Czynności organizacyjno - porządkowe

Dzieci leżą na brzuchu, ręce pod brodą, wykonują uderzenia stopami o pośladki.

Uderzenia przemienne i obunóż

1’

2.

Zabawa ożywiająca – pląs „Pingwinek”

Dzieci maszerują unosząc przemiennie nogi w górę, podskakując z nogi na nogę, pokazują ruchy rąk i nóg według pląsu.

W trakcie zabawy ustawiają prawidłowo prawą i lewą nogę, stopy łączą w „koszyczek” (pięty złączone, palce rozsunięte w bok).

2’

Cześć główna

1.

Ćwiczenia rąk i nóg – pozycje niskie

Marsz na czworakach jeden za drugim po materacu, marsz w klęku obunóż z klaskaniem nad głową.

Dzieci maszerują ciągiem trzy razy w każdej pozycji.

3’

2.

Zabawa naśladowcza „Gąsienice” – wzmocnienie podeszwowych mm stopy

Naśladujemy stopami sposób poruszania się gąsienic, przesuwając palcami stóp kocyk

Dzieci siedzą na ławce z plecami opartymi o drabinkę.

2’

3.

Zabawa naśladowcza „jeż” – rozwijanie czucia głębokiego mięśni stóp.

Chodzenie bosymi stopami po guzikach,  kasztanach, woreczkach z grochem.

W trakcie ćwiczeń marsz w skorygowanej postawie.

3’

4.

Zabawa „orkiestra” – usprawnianie mięśni podeszwowych stopy.

W siadzie podpartym tyłem na kocyku – wystukiwanie stopami (instrumenty muzyczne) rytmu dowolnej piosenki.

Wystukiwanie rytmu opuszkami palców, całymi stopami, przy zgiętych stopach.

2’

Tor

  przeszkód

I.

Ćwiczenia nóg i brzucha

Marsz w podporze tyłem do przodu do słupka.

 

Dzieci wykonują zadania I, II, III, IV, V, VI przechodząc strumieniem, jeden za drugim w ustawieniu rzędem w pozycji początkowej.

Dzieci przechodzą tor trzy razy.

10’

II.

Ćwiczenia nóg i tułowia w odciążeniu

Czołganie się po materacu z intensywną pracą nóg ugiętych w kolanach.

 

III.

Ćwiczenia rąk, brzucha, pośladków w odciążeniu.

W siadzie prostym nogi wyprostowane w kolanach, ruch posuwisty ciała z pośladka na pośladek z rękoma splecionymi na głowie.

IV.

Ćwiczenia grzbietu i pośladków.

Wejście na czworakach po skośnie zaczepionej ławce o trzeci szczebel drabinki.

 

V.

Ćwiczenia mm brzucha.

Zejście z ławki w siadzie skulnym przy złączonych stopach, przesuwając się przy pomocy jednej i drugiej stopy.

 

 

VI.

Ćwiczenia równoważne

Przejście po prostej ławce z rękoma odwiedzionymi w bok z przekładaniem woreczka pod ugiętymi kolanami przemiennie.

 

 

5.

Półzwis w przysiadzie przodem o nogach ugiętych przodem na pierwszym szczeblu drabinki.

W tej pozycji zejście z drabinki i marsz po rozciągniętej linii ułożonej ze skakanek.

Każde dziecko na własnej drabince, schodzi i maszeruje po własnej skakance, stopy układane w pozycji ”jodełki”.

3’

6.

Zabawa skoczna z ćwiczeniem chwytnym.

Zabawa „konik polny”. Dzieci krokiem polki przeskakują z jednej na drugą nogę.

Na sygnał n-la zatrzymują się przy woreczku, zbierają go ręką, ustawiają się przy drabince chwytając ją rękoma. Muszą jedną i drugą stopą podnieść woreczek z podłogi. Potem ponownie podskakują krokiem polki.

2’

Część końcowa

1.

Pląs – poprawne ustawianie stóp.

Pląs „Krasnoludki” – w czasie pląsu krasnoludek podnosi nogę wyprostowaną w górę, ugina ją w kolanie i  ustawia obie stopy w koszyczek (pięty złączone, palce odwiedzione w bok).

 

1’

2.

Marsz z poprawnym ustawieniem stóp

Dzieci maszerują na palcach, na zewnętrznych krawędziach stóp.

W trakcie ćwiczeń plecy wyprostowane i głowa uniesiona, ręce wzdłuż tułowia.

2’

3.

Zadanie domowe

Pokazanie ruchu masażu stóp dłońmi.

 

 

 

KONSPEKT LEKCJI Z GIMNASTYKI KOREKCYJNEJ

 

 

Prowadzący: mgr Anna Kopowska

Temat: Wzmocnienie mięśni grzbietu i brzucha.

Wada postawy: plecy okrągłe

Wiek: 3-4 lata

Płeć: chłopcy, dziewczęta

Liczba: 10 osób

Miejsce ćwiczeń: sala gimnastyczna

Czas trwania: 30 minut

Przybory i przyrządy: woreczki, krążki, piłka gumowa, drabinki.

Umiejętności: nauka utrzymywania poprawnej postawy w różnych pozycjach

Organizacja lekcji: Metoda zabawowo – naśladowcza

                               Metoda zadaniowo – ścisła.  

 

 

Część lekcji

Lp.

Tok lekcji

Treść, opis ćwiczenia

Uwagi organizacyjne

Czas

Część wstępna

1.

Czynności organizacyjno - porządkowe.

Zbiórka w siadzie o nogach ugiętych tyłem do drabinek.

Dzieci przyjmują prawidłową postawę.

 

1’

2.

Zabawa ożywiająca „kot jest – kota nie ma”

Dzieci myszki swobodnie biegają na czworakach, głowa uniesiona go góry.

Na zapowiedź: kot jest – myszki chowają się do norki. Dzieci przyjmują pozycję „klappa” niskiego ukłonu japońskiego.

3’

 

3.

Ćwiczenia w przyjmowaniu prawidłowej postawy ciała.

Marsz na wspięciu na palcach z krążkiem na głowie.

Marsz zwykły z krążkiem trzymanym poziomo pod brodą.

Ręce przytrzymują krążek na głowie.

 

Ręce ugięte w łokciach trzymane wysoko.

2’

Część główna

1.

Zabawa „zaganiane piłki świnki” – ćwiczenie mm brzucha, obręczy barkowej, mm ramion i klatki piersiowej.

Dzieci siedzą w siadzie podpartym tyłem o nogach ugiętych ze złączonymi nogami w kole.

W środku koła znajduje się piłka, którą dzieci złączonymi stopami odpychają do pozostałych osób. Jeśli piłka wyleci poza koło, wtedy dziecko któremu piłka jako ostatniemu wymknęła się poza koło wykonuje 5 podskoków w miejscu obunóż, jako zadanie

dodatkowe.

4’

2.

Ćwiczenia głowy  i szyi.

Dzieci maja woreczki na głowie, na sygnał zrzucają woreczek z głowy.

Zrzucają woreczek na boki, do przodu, tyłu i podnoszą go z podłogi ponownie nakładając.

2’

3.

Ćwiczenia oddechowe – ćwiczenia mięśni obręczy barkowej.

W klęku podpartym przodem, stopy złączone, między rękoma woreczek.

Dzieci uginają ręce w łokciach, brodą dotykają woreczek. Przy dotknięciu brodą wykonują wdech (nosem), przy wyproście rąk – wydech (buzią).

4’

 

4.

Ćwiczenie mięśni grzbietu o charakterze wyprostnym.

Zabawa „samolot”. Dzieci stoją w postawie swobodnej. Na sygnał zaczynają biegać po sali z rękoma uniesionymi w bok na wysokości barków.

Na sygnał: „samolot opadł” – dzieci wykonują leżenie przodem na brzuchu z rękoma wyprostowanymi przed głową.

4’

5.

Ćwiczenia mięśni tułowia.

Dzieci wykonują ruchy rękoma w górę, w bok, w tył, naśladując porywisty wiatr.

Przy ruchach rękoma dzieci stoją, maszerują, podskakują.

4’

Cześć końcowa

1.

Ćwiczenia oddechowe.

Dzieci leżą na plecach w postawie skorygowanej i dmuchają buzią przed siebie.

W leżeniu tyłem stopy złączone, ręce ułożone pod pośladki.

 

2.

Ćwiczenia uspokajające.

Leżąc tyłem zamykają oczy licząc do 5.

Podczas leżenia barki dotykają do podłogi.

 

3.

Ćwiczenia w przybieraniu prawidłowej postawy ciała – ćwiczenia przeciw płaskostopiu.

W leżeniu tyłem, krążek trzymamy w górze oburącz pionowo, nogi zgięte, kolana na zewnątrz szeroko rozchylone.

Dzieci uderzają podeszwową częścią stóp o krążek „bijemy brawo stopami o krążek”.

 

4.

Ćwiczenia porządkowo – dyscyplinujące.

Dzieci pomagają zbierać przybory – oddają woreczki i  krążki nauczycielowi.

Przyjmują prawidłową postawę horyzontalną. Tułów wyprostowany, ręce na wysokości ud, odwiedzione w bok, stopy złączone, głowa podana w przód.

 

 

 

 

 

Rozkład  materiału na I   okres z gimnastyki korekcyjnej (wady mieszane).

 

Lp.

Nr kol. lekcji

Temat specjalistyczny

Uwagi

I.

1-2

ocena postawy dziecka oraz wywiad dotyczący warunków domowych, środowiska

uświadomienie dziecku potrzeby uczestnictwa w tego typu zajęciach;

w zajęciach uczestniczą rodzice i dzieci;

motywacja udziału w zajęciach

II.

3-4

badania, pomiary uzupełniające określonego programu;

testy na mm brzucha, mm grzbietu i obręczy barkowej – minutowe.

celem tych badań jest ocena wpływu zajęć korekcyjno-kompensacyjnych na układ morfologiczny i funkcjonalny; ocena wytrzymałości dziecka i jego zachowań podczas wysiłku fizycznego.

III.

5-8

 

 

 

 

9-12

ćwiczenia rozluźniające i zwiększające ruchomość w stawach

 

 

 

ćwiczenia mm obręczy barkowej

ćwiczenia mm obręczy biodrowej

lekcje od 5-8 mają charakter ogólnorozwojowy, ich zadaniem jest usunięcie przykurczy w stawach, ćwiczenia prowadzimy tylko symetrycznie. Podczas tych zajęć uczymy dzieci prawidłowych pozycji wyjściowych do ćwiczeń, prawidłowego kierunku ruchu i pozycji końcowej; ćwiczenia prowadzimy w pozycjach niskich, izolowanych

IV.

13

nauka prawidłowego oddychania:

-         torem piersiowym

-         torem brzusznym

 

cel: zwiększenie pojemności płuc, umiejętność oddychania w trakcie ćwiczeń

V.

14

kontrola przyjmowania prawidłowej postawy ciała przez dzieci

stosujemy ćwiczenia przed lustrem; ćwiczenia antygrawitacyjne, czucia podłoża, równoważne

VI.

15-16

nauka doskonalenia i kontrola ćwiczeń domowych

 

w zajęciach tych uczestniczą rodzice i dzieci

VII.

17-18

 

 

19-20

20-21

21-23

24-25

wzmocnienie mięśni:

-         głowy, szyi, obręczy barkowej, grzbietu

-         grzbietu

-         klatki piersiowej

-         brzucha prost. i skośn.

-         kończyn dolnych i stóp

utrwalenie nawyku prawidłowej postawy, prawidłowego wykonywania ćwiczeń, oddychania podczas ćwiczeń

VII.

26-27

 

28

29

30

ćwiczenia o zwiększonej intensywności

- mm grzbietu

- mm brzucha

- mm pośladkowe i stóp

 

zwiększenie tempa wykonywania ćwiczeń, ilości powtórzeń i obciążenia, itp., ćwiczenia sterowane górą i dołem/zal. od przyczepów mm długich

IX.

31

test na mięśnie brzucha, grzbietu i obręcz barkową

 

X.

32-34

lekcje rezerwowe

 

 

Rozkład materiału na II okres z gimnastyki korekcyjnej

 

 

Lp.

Nr lekcji

Temat specjalistyczny

Uwagi

I.

1-2

nauka doskonalenia i kontrola ćwiczeń domowych

w II okresie ćwiczenia domowe odpowiednio utrudnione przez zwiększenia ilości powtórzeń, stosowanych obciążeń

 

II.

 

 

3-4

5-6

7-8

9-10

ćwiczenia o zwiększonej intensywności z zastosowaniem obciążenia lub oporu

-         mm klatki piersiowej

-         mm grzbietu

-         brzucha

-         mm pośladków

 

ćwiczenia wykonujemy w pozycjach niskich i izolowanych, górą i dołem sterowanych

III.

11-18

ćwiczenia stacyjne i indywidualne zadania stacji dotyczące głównie ćwiczeń wzmacniających mm grzbietu, pośladków i brzucha

 

ilość stacji 2,3 w zależności od ilości dzieci na zajęciach

IV.

19-26

ćwiczenia z elementami gier i zabaw ruchowych

zajęcia te mogą odbywać się na wolnym powietrzu, ćwiczenia prowadzimy symetrycznie nie zapominając o ogólnych zasadach w korekcji

V.

27-28

badania i pomiary uzupełniające test

ocena postępowania ucznia

 

VI.

29-30

lekcje rezerwowe, instruktażowe na okres wakacji

 

 

 

Przykładowy program zajęć w II okresie gimnastyki korekcyjnej.

 

Cele, zadania, tematyka zajęć

Liczba przeznaczonych godzin

1. Nauka doskonalenia ćwiczeń przyjmowania skorygowanej postawy (w przedszkolu, przy czynnościach dnia codziennego). Kontrola ćwiczeń zleconych do domu na okres ferii zimowych.

2

2. Ćwiczenia zwiększające zakres ruchów w stawach obręczy barkowej i biodrowej – celem jest likwidowanie przykurczów, zwiększanie siły mięśniowej, ogólne wzmocnienie organizmu.

2

3. Ćwiczenia wzmacniające mięśni grzbietu, brzucha, pośladków i kończyn dolnych – celem ich jest utrzymanie prawidłowej postawy, zwiększenie wydolności układu oddechowego i układu krążenia. Ćwiczenia o zwiększonej intensywności, ilości powtórzeń. Lekcje z elementami gier i zabaw.

5

4. ćwiczenia oddechowe – nauka ćwiczeń oddechowych torem piersiowo – brzusznym, ćwiczenia oddechu – wydechu z oporem, oddychanie dynamiczne. Celem tych ćwiczeń jest harmonijny rozwój klatki piersiowej, wzmocnienie mięśni międzyżebrowych, zwiększenie wentylacji płuc, poprawa układu krążenia i oddechowego.

4

5. Ćwiczenia antygrawitacyjne – celem ich jest mobilizacja mięśni krótkich i głębokich kręgosłupa. Równolegle prowadzić będę ćwiczenia elongacyjne.

2

6. Ćwiczenia korygujące boczne skrzywienie kręgosłupa – skoliozę. Zadaniem tych ćwiczeń jest zrównoważenie układu mięśniowego przez usunięcie przykurczów mięśni, ograniczenie ruchów w stawach oraz wzmocnienie mięśni. Zadaniem jest poprawienie postawy dziecka, jego ogólnej kondycji i sprawności fizycznej. Uwaga na przeciwwskazania.

6

7. Ćwiczenia korygujące plecy okrągłe, odstające łopatki. Zadaniem tych ćwiczeń jest zmniejszenie przodopochylenia odcinka szyjnego  (lordozy szyjnej), kifozy odcinka piersiowego:

-         rozciągnięcie  przykurczonych mięśni piersiowych, wzmocnienie rozciągniętych mięśni karku w pozycji cofania głowy

-         ściągnięcie łopatek w pozycji zbliżania ich do kręgosłupa

-         utrzymanie prawidłowej ruchomości kręgosłupa (aby zapobiec jego usztywnieniu)

3

8. Ćwiczenia korygujące plecy wklęsłe oraz zwiększoną lordozę lędźwiową kręgosłupa. Zadaniem tych ćwiczeń jest zmniejszenie przodopochylenia miednicy, zwiększenia zakresu ruchów w stawach biodrowych w tył, ćwiczenia mięśni grzbietu, ćwiczenia rozciągniętych i osłabionych mięśni brzucha. Należy prowadzić korekcje lokalne w leżeniu tyłem, siedząc oraz przy ścianie. Uwaga na wskazania i przeciwwskazania.

2

9. Ćwiczenia korygujące wady statyczne kończyn dolnych:

-         koślawość kolan – wzmocnienie aparatu mięśniowo – więzadłowego, nauka prawidłowego chodu i obciążania stopy, zalecane siady skrzyżne (zakaz siadu klęcznego)

-         kolana szpotawe – odwrotność w/w – przeciwwskazany siad skrzyżny, wskazane ściskanie paskiem lub taśmą kolan przy włożonej poduszce między stopami.

-         płaskostopie – gimnastyka stopy, zginanie podeszwy i grzbietu stopy, supinacja stopy, wzmocnienie zginaczy krótkich stopy (cz. podeszwowa), mięśni piszczelowych i strzałkowych długich i krótkich.

Przeciwwskazania: chód na wewnętrznych piętach, wykonywanie ćwiczeń w rozkroku, długie spacery, bieganie i skoki na twardym podłożu, długotrwałe stanie. Nauka prawidłowego obciążenia stopy, nauka chodu. Ćwiczenia opracowane indywidualnie dla dzieci.

5

10 Testy na mięśnie brzucha, grzbietu i siłę ramion w zwisie na drabinkach. Ocena wady postawy – poprawa.

2

11. Lekcja instruktażowa – ćwiczenia zlecone do domu na okres wakacji.

Rodzice znają wadę postawy, razem z dzieckiem systematycznie ćwiczą.  Utrwalanie nawyku przyjmowania prawidłowej postawy – w przedszkolu, w domu – w czynnościach dnia codziennego.

Przypomnienie wskazań i przeciwwskazań do poszczególnych wad postawy.

1

 

34

 

 

Literatura:

 

 

1.     J. Anyżewski .: Wady postawy u dzieci. PZWL, W - wa 1960.

2.     J. Barankiewicz .: Kalisz 1992.

3.     W. Gniewkowski .: O metodach WF w przedszkolu. ”Wychowanie w przedszkolu 1983 r. nr 1, 3, 4, 5, 6, 7.

4.     Kuć W.M.: Dziecko z wadą postawy. JW. CRZZ, W - wa 1980.

5.     M. Kutzner – Koźińska .: ,, Korekcja wad postawy ” W – wa 1981 r. WSiP.

6.     Kutzner – Koźińska M., Owczarek S., Skład A.: O indywidualizacji reakcyjno – korektywnych form aktywności ruchowej AWF, W- wa 1981.